@rogatywieszcz Jeden mój znajomy, który wiele kierunków studiował, choć za mojej pamięci żadnego nie ukończył, trafił po drodze i na historię sztuki. I na pierwszym wykładzie dostał spis literatury – trochę po polsku, ale i niemieckiej, i włoskiej, rosyjskiej, francuskiej… Pokolenie było z tych uczących się na przełomie epok, rosyjski w podstawówce, w średniej już angielski albo niemiecki, więc oba języki w zakresie mocno podstawowym, zresztą skok od Wesołych Kartinek do historii miniatury bizantyjskiej był jednak dość daleki… Studenteria ucichła. Ktoś nieśmiało spytał, czy to obowiązkowe. „Oczywiście, że nie” – uśmiechnął się profesor. „Nie ma obowiązku studiowania historii sztuki”.

Mimo to diabeł nie taki straszny się okazał, N. się nawet na pewien czas na tej historii sztuki ostał, odpadł z niej dopiero jak wykonał małą i wrzeszczącą podobiznę siebie i przejęty tym zawalił pracę nt. cenotafu jakiegoś biskupa.