Trochę opadły mi już emocje po wczorajszym wyroku NSA w sprawie Cupriak-Trojan i mogę coś napisać, nie kasując toota przed wysłaniem ;)
To historyczny wyrok dla społeczności #LGBT+ w Polsce. Cieszę się, że NSA zrobił to, co do niego należało, a więc ni mniej, ni więcej, tylko orzekł zgodnie z prawem europejskim, wyłożonym mu przez TSUE w odpowiedzi na pytanie prejudycjalne.
Walczyliśmy wszyscy o to tyle lat! Wspaniała chwila.
1/4
Jednak nie mogę nie zauważać, jak to od razu wielce oświeceni prawnicy, na czele z aktualnym RPO (!) przypominają nam, że to tylko wyrok w jednostkowej sprawie.
Potem wskazują, że wyrok nie dotyczy osób takich jak ja i moja żona, bo nigdy nie mieszkałyśmy na stałe w Niemczech, gdzie wzięłyśmy ślub.
Generalnie jesteśmy usadzani zatem nie tylko przez polskich polityków, ale również przez osoby, które twierdzą, że znają się na prawach człowieka i mają na to nawet papiery.
O co chodzi?
2/4
Boli jednak ta równość? Strach jest jakiś?
Nie możecie dać nam się chwilę pocieszyć tym, że ktoś nas wreszcie potraktował jak ludzi?
Jestem prawniczką i zdaję sobie sprawę z tych ograniczeń wyroku. Co więcej, nie liczę na to, że USC wyrok wykona i w ciągu 30 dni wpisze akt ślubu chłopaków do polskich ksiąg. Wiem, że system komputerowy tego nie umożliwi, bo obecny rząd nie dochowa swoich obietnic z kampanii. Nie zmieni systemu, chociaż w każdej chwili mógł to zrobić.
Więc nie bójcie się.
3/4
Moje emocje względem wyroku NSA są złożone. Cieszę się, ale przypominam sobie moje upokorzenie w WSA i NSA, kiedy sędziowie patrzyli mi w twarz i odmawiali moich praw. W każdej chwili mogę znowu poczuć tę gorycz na języku.
Wstyd, Polsko.
Że to zajęło tyle czasu, wstyd. Że można było orzec tak dużo wcześniej, wstyd. Że i tak nic dalej się nie wydarzy, wstyd. Że znowu rozkręci się spirala hejtu na nas i Unię za ten wyrok, wstyd. Że nawet RPO nie jest wolny od uprzedzeń. Wstyd.
4/4
Emi
pea 🐑 ☕