OmeletteduFromageOndertussen, aan de andere kant van de wereld, waar Thea zojuist haar nieuwe hoed opzette, gebeurde er iets merkwaardigs. De hoed kuchte. Thea keek omhoog, alsof ze hoopte dat iemand anders het ook had gehoord. Maar de kamer bleef stil. Voorzichtig tikte ze tegen de rand.
“Goed,” zei de hoed na een korte pauze. “Laat ik meteen duidelijk zijn...."
Tingelmans 😎"... ik wil dit ook niet. Jij bent kennelijk waar ik het mee moet doen en ik had ook liever iemand gehad met wat meer inhoud *IN* de hoed, als je begrijpt wat ik bedoel. Dat zal wel niet, want zo snugger ben je niet als ik dat zo eens scan"
Thea keek als een hert in de koplampen. Ze hoorde toch duidelijk iemand praten maar niemand keek haar kant op, ja alleen de buurman, maar die had altijd al een ongezonde belangstelling voor haar gehad
De hoed vervolgde met ...
“…Maar goed, we hebben geen tijd voor intellectuele upgrades.
Probleem.”
“Probleem?” fluisterde Thea.
“Ja. Ik detecteer een tweede exemplaar van mijn soort. Onstabiel model. Pet-klasse. Laatst gezien boven een hoofd met beperkte besluitvaardigheid.”
Thea knipperde. “Wat?”
“Kijk daar!” riep de hoed plots.
Aan de overkant van de straat floot een pet uitdagend.
Thea rende naar buiten.
De buurman met zijn camera al gretig in de aanslag, struikelend over zijn sandalen....
... Thea! Kijk eens wat ik heb, een pet! Nu ben ik net als jij, vind je me nou wel leuk? Oh Thea, wil je met me...
"Verdomme mens, DOE dan in hemelsnaam wat", siste de hoed Thea toe, "je ziet toch dat dit de verkeerde kant op gaat, PAK HEM!"
Maar Thea was overdonderd. Haar brein was simpelweg niet in staat deze plotselinge stroom van gebeurtenissen te verwerken. Ze liep vast, maar aangestuurd door de agressie van de pet kwam ze weer tot haar positieven, maar ach...
Te laat.
De hoed rukte plots aan Thea’s haar en kantelde haar hoofd als een stuurwiel.
“Links! Nee, je andere links!” siste hij.
Thea schoot vooruit, recht op de buurman af, die inmiddels met zijn pet scheef op zijn hoofd en zijn camera filmend achteruit strompelde.
“Blijf staan!” riep de hoed.
De pet floot nog eens uitdagend, sprong van het hoofd van de buurman en landde midden op straat.
“Mooi zo,” zei de hoed tevreden. “Thea, nu moet je...”
"... zorgen dat je die pet pakt, voordat hij hem heeft"
Thea, blij met een heldere instructie die ze a) in één keer begreep en die b) haar een mogelijkheid gaf om ook echt iets te doen, sprong naar voren om de pet op te pakken.
We hebben wel een beetje een beeld van het denkvermogen van Thea nu toch? Het volgende zal je dan ook niet verbazen.
Haar moeder had haar nog zó geleerd goed uit te kijken als ze de straat op wilde lopen: links, rechts, links. Maar toch ...
Naar links Naar rechts Nog unne keer
Naar links Naar rechts
"NEE!" schreeuwde de hoed, "NIET NAAR RECHTS!!!"
Maar het was al te laat.
Du-du-du-du-du-du, du-du-du-du-du
Du-du-du-du-du-du, du-du-du-du-du-du (oh, wat 'n feest)
Du-du-du-du-du-du, du-du-du-du-du
Du-du-du-, du-du-du-du-, du-du-du-du-du-du (kom op, kom op, kom op, kom op)
Doen we nog een rondje?
Gezellig
Blijf de glazen vullen met nog meer alcohol
We zijn niet meer te houden, gooi de vrouwkes lekker vol.
"Pak verdomme die pet" brulde de hoed, maar Thea was in hogere sferen en hoorde niks. In plaats daarvan zong ze euforisch
Zitten, hangen, liggen
Zo zijn we niet getrouwd
"Hou op met die onzin" riep de hoed
Allemaal van links naar rechts
de tent die wordt verbouwd
"Ik zal jou eens verbouwen!" Zei de hoed en hij gaf Thea een flinke zet naar voren.
"Welkom in de feesttent" wist Thea nog uit te brengen maar door de duw in de rug belandde ze op de weg, vlak voor ...
...de pet.
Ze greep maar de pet schoot snel opzij, tuitte zijn rand en zette aan:
Figaro! Figaro! Figarooo!
“Niet luisteren! Pak hem!” siste de hoed.
Nog een greep. Weer te laat.
De pet draaide pirouettes en zong steeds luider.
Uit het niets verscheen verslaggever Gerri Eickhof, microfoon in de hand.
“We zijn hier live bij een opmerkelijk voorval met zelfstandig opererende hoofddeksels...”
Achter hem verscheen een elegante Franse baret op hoge hakken, die...
... gewapend met een baguette op Gerri Eickhof toeliep: "jij was met pensioen is me verteld, maar wat doe je dan hier met je microfoon, ik zal jou eens definitief pensioneren!".
Dat werd Thea te gek. Ze had altijd al een oogje op Gerri gehad, vanwege de guitige blik in zijn ogen en ze zag in gedachten al Gerri verpulverd worden onder de hakken van de baret.
Dat mocht ze niet laten gebeuren. Ze negeerde zowel de Snollebollekes in haar hoofd als pet en hoed en ...
… sprintte recht op de baret af.
De baret draaide zich bliksemsnel om, propte de baguette diep in Thea’s keel en duwde door, terwijl ze met haar andere hand een naaldhak greep en die met een rotvaart richting haar oor joeg.
Thea sloeg wild om zich heen, haar ogen wijd open, happend en gorgelend naar lucht, terwijl haar armen ongecontroleerd door de lucht maaiden.
De baret lachte schel en zwiepte haar hak nu richting Gerri, die in de gaten kreeg dat...
... het helemaal niet goed ging met de vrouw, die hij meende te herkennen als Gerda, waar hij al twee weken mee aan het chatten was op Tinder.
"GERDA!" Riep hij ontsteld, rende op haar af en trok de baguette uit haar mond. "Ooooh, Gerri" kreunde Thea, "daar ben je dan eindelijk"
Maar Gerri was verbijsterd, hoe had hij haar voor Gerda aan kunnen zien? Dat moest een truc van de baret zijn geweest. Net op tijd bedacht hij zich dat hij midden in een reportage zat en ... #zkv
… hervatte automatisch zijn verslag.
“Zoals u ziet...”
Tok!
De naaldhak trof hem vol in zijn oor. Gerri verstijfde, zijn hoofd scheef, microfoon nog keurig voor zich.
“...is de situatie licht uit de hand gelopen,” vervolgde hij, iets hoger van toon.
De baret trok haar hak terug en sloeg hem nog een keer in het oor. En nog eens.
Gerri knipperde.
“En de sigaar zei tegen de trapleuning neem er zelf ook een."
“ZIE JIJ DIT OOK?” brulde de hoed tegen de pet.
"Ik ben niet blind!" riep die terug, "onze tijd is gekomen, dood aan de mensheid en Gerri Eickhof en leve de hoofddeksels, één wereld, één pet, petje af voor de pet en gaat niks boven onze pet"
"Hoho, niet zo snel" zei de hoed, "die pet past ons allemaal maar we spelen wel onder 1 hoedje toch?"
" Eerst Eickhof afwerken, dan praten we verder" zei Pet tactisch.
Ondertussen liep Gerri rood aan en had Thea zich hersteld van de baguette aanval. Ze herpakte zich en ...
.... maakte misbruik van de situatie en stak haar kleffe tong in de half openstaande mond van Gerri, die door bleef wauwelen terwijl Thea hem stevig tongde.
"Slurp..slurp...oh Gerri... duw die zompige baguette met je microfoon diep in m.... "
"Gerda, ben jij het?" kreunde Gerri, "Gerda lieverd, help me"
Thea was in een klap weer uit de zevende hemel. Gerda? GERDA??? Hoezo Gerda? Jij vieze vuile [gecensureerd]. Ze trok de naaldhak met een plop uit Gerri's oor en timmerde ermee op zijn hoofd. Dat was niet perse bevordelijk voor diens bewustzijn: "en een breezer ananas" mompelde Gerri, "welkom in de feesttent".
De pet en de hoed keken nu verbaasd toe. Ze hoefden niets te doen; Gerri werd voor hun ogen ...
… voor hun ogen langzaam buiten werking gesteld.
“GENOEG!” brulde de hoed, en trok hard aan Thea’s haar. Ze keek op, zichtbaar uit haar roes gehaald.
“Pak die pet!” commandeerde de hoed.
De pet rolde een stukje achteruit.
De baret zette haar voet naar voren.
“Non, non… niémand pakt ’em,” zei ze koel.
De pet floot zacht.
[Er schuift een groot, oud draaiorgel in beeld. Krakend en licht scheef komt het tot stilstand, met precies een wiel op de pet en de baret.]