... die de geplette baret en pet opraapte en begon op te eten.
"Hahaha, whahaha, de waarheid draagt vandaag een regenjas van pudding!"
[hap, schrok]
"Ik heb een fiets gezien die dacht dat hij een gedachte was, maar de soep eet de lepel voordat de woensdag kan bukken. Alles klopt behalve de achterkant van voren."
[Vraat vrot slik]
"Ja de klok heeft honger en eet de minuten op."
En toen kwam er een olifant met een dikke lul, en die piste het hele verhaaltje tot nul.
De hoed schrok zich een - eh - hoedje en deed een stapje terug. De draaiorgelspeler gaf een slinger aan het wiel en onder "Tulpen uit Amsterdam" tilde Gerri langzaam zijn hoofd op. "Gerda, ben jij dat?" stamelde hij.
Het orgel zweeg abrupt en de man die hem had bediend sprong er achter vandaan. "Nee, ik ben Henk, de man van Gerda, dus jij bent die viezerik waar Gerda mee zit te appen!" Hij draaide het draaiorgel een slag en reed ermee in de richting van Gerri ...
… voor hun ogen langzaam buiten werking gesteld.
“GENOEG!” brulde de hoed, en trok hard aan Thea’s haar. Ze keek op, zichtbaar uit haar roes gehaald.
“Pak die pet!” commandeerde de hoed.
De pet rolde een stukje achteruit.
De baret zette haar voet naar voren.
“Non, non… niémand pakt ’em,” zei ze koel.
De pet floot zacht.
[Er schuift een groot, oud draaiorgel in beeld. Krakend en licht scheef komt het tot stilstand, met precies een wiel op de pet en de baret.]
"Gerda, ben jij het?" kreunde Gerri, "Gerda lieverd, help me"
Thea was in een klap weer uit de zevende hemel. Gerda? GERDA??? Hoezo Gerda? Jij vieze vuile [gecensureerd]. Ze trok de naaldhak met een plop uit Gerri's oor en timmerde ermee op zijn hoofd. Dat was niet perse bevordelijk voor diens bewustzijn: "en een breezer ananas" mompelde Gerri, "welkom in de feesttent".
De pet en de hoed keken nu verbaasd toe. Ze hoefden niets te doen; Gerri werd voor hun ogen ...
.... maakte misbruik van de situatie en stak haar kleffe tong in de half openstaande mond van Gerri, die door bleef wauwelen terwijl Thea hem stevig tongde.
"Slurp..slurp...oh Gerri... duw die zompige baguette met je microfoon diep in m.... "
"Ik ben niet blind!" riep die terug, "onze tijd is gekomen, dood aan de mensheid en Gerri Eickhof en leve de hoofddeksels, één wereld, één pet, petje af voor de pet en gaat niks boven onze pet"
"Hoho, niet zo snel" zei de hoed, "die pet past ons allemaal maar we spelen wel onder 1 hoedje toch?"
" Eerst Eickhof afwerken, dan praten we verder" zei Pet tactisch.
Ondertussen liep Gerri rood aan en had Thea zich hersteld van de baguette aanval. Ze herpakte zich en ...
… hervatte automatisch zijn verslag.
“Zoals u ziet...”
Tok!
De naaldhak trof hem vol in zijn oor. Gerri verstijfde, zijn hoofd scheef, microfoon nog keurig voor zich.
“...is de situatie licht uit de hand gelopen,” vervolgde hij, iets hoger van toon.
De baret trok haar hak terug en sloeg hem nog een keer in het oor. En nog eens.
Gerri knipperde.
“En de sigaar zei tegen de trapleuning neem er zelf ook een."
“ZIE JIJ DIT OOK?” brulde de hoed tegen de pet.
... het helemaal niet goed ging met de vrouw, die hij meende te herkennen als Gerda, waar hij al twee weken mee aan het chatten was op Tinder.
"GERDA!" Riep hij ontsteld, rende op haar af en trok de baguette uit haar mond. "Ooooh, Gerri" kreunde Thea, "daar ben je dan eindelijk"
Maar Gerri was verbijsterd, hoe had hij haar voor Gerda aan kunnen zien? Dat moest een truc van de baret zijn geweest. Net op tijd bedacht hij zich dat hij midden in een reportage zat en ... #zkv
… sprintte recht op de baret af.
De baret draaide zich bliksemsnel om, propte de baguette diep in Thea’s keel en duwde door, terwijl ze met haar andere hand een naaldhak greep en die met een rotvaart richting haar oor joeg.
Thea sloeg wild om zich heen, haar ogen wijd open, happend en gorgelend naar lucht, terwijl haar armen ongecontroleerd door de lucht maaiden.
De baret lachte schel en zwiepte haar hak nu richting Gerri, die in de gaten kreeg dat...
... gewapend met een baguette op Gerri Eickhof toeliep: "jij was met pensioen is me verteld, maar wat doe je dan hier met je microfoon, ik zal jou eens definitief pensioneren!".
Dat werd Thea te gek. Ze had altijd al een oogje op Gerri gehad, vanwege de guitige blik in zijn ogen en ze zag in gedachten al Gerri verpulverd worden onder de hakken van de baret.
Dat mocht ze niet laten gebeuren. Ze negeerde zowel de Snollebollekes in haar hoofd als pet en hoed en ...
OmeletteduFromage
Tingelmans 😎