Nuda, choć często kojarzona z nieprzyjemnym uczuciem, może być postrzegana jako kluczowy element współczesnej refleksji nad społeczeństwem. Jest zarówno diagnozą przebodźcowania, jak i źródłem kreatywności. Może prowadzić do głębszej autorefleksji, a nawet stanowić narzędzie politycznego oporu wobec kapitalizmu.

Zamiast więc traktować nudę jako coś negatywnego, warto dostrzec jej potencjał. To właśnie w chwilach „nicnierobienia” możemy odkryć nowe idee, oderwać się od presji produktywności i odnaleźć bardziej autentyczne sposoby istnienia. Nuda nie jest więc przeszkodą, lecz szansą na bardziej świadome życie.
https://filozofiawpraktyce.pl/o-nudzie-czyli-krytyka-paradygmatu-ciaglej-produktywnosci/