از زمانی که کتاب نوشته شده تا امروز، بعضی از نظرهاش در کشورهای توسعه‌یافته خیلی عادی شدن و به گستردگی به‌کار میرن، ولی بعضی‌های دیگه همچنان انقلابی محسوب می‌شن. مثلاً یکی از حرفاش اینه که هرگونه ارزیابی سالانهٔ کیفیت کار کارمندها و تشویق‌های بر این اساس به شدت مسمومه و باید حذف بشه. می‌دونم در نگاه اول خیلی حرف عجیبیه، ولی باید پارادایم فکری‌اش رو به عنوان یک کل بخونید تا بفهمید که خیلی هم بیراه نمی‌گه و چه جوری می‌تونه جای خالی اون ارزیابی رو خیلی سالم‌تر و کاراتر پر کنه.