Jeszcze a propos WOŚP. Mam sentyment do tej akcji jako osoba, która dorastała w latach 90-tych i pamięta jaki ten kraj był wtedy biedny, szarobury, skorumpowany i beznadziejny. Państwowa służba zdrowia była wtedy w zapaści i WOŚP rozwiązywał realne, palące problemy tego sektora. To był powiew koloru i nadziei w tej szarzyźnie. Co ważniejsze była to pierwsza okazja by całe pokolenie nauczyło się samoorganizacji i działania oddolnego, co miało ogromne znaczenie w kraju przeoranym przez 40 lat scentralizowanej dyktatury. No i fajne było to że Owsiak nie dał kościołowi katolickiemu szansy na zmonopolizowanie kwestii etyki, solidarności i autorytetu co się klerowi marzyło na na początku lat 90.
Od tego czasu minęło 30 lat i dziś Polska jest krajem zamożnym, dość dobrze zorganizowanym, który stać na ochronę zdrowia na porządnym poziomie. Skąd to wiem? Wystarczy porównać Polskę do krajów sąsiednich, które startowały z podobnego pułapu w 1989 i mają podobny poziom zamożności i w których takie rzeczy jak ochrona zdrowia, mieszkalnictwo, edukacja czy transport publiczny funkcjonują dziś znacznie lepiej niż u nas.
To że polska ochrona zdrowia jest dzisiaj dziadowska jest wynikiem konkretnych decyzji politycznych, które zresztą Jerzy Owsiak często firmował swoim autorytetem. I dziś widać że były błędne, ta zbiórki na sprzęt medyczny są coraz bardziej groteskowe jeśli zobaczymy jak wygląda funkcjonowanie ochrony zdrowia w takich Czechach.