Mijn zoon vertelt dat hij de laatste veel ouderwetse films kijkt op zijn laptop.
Wat ik verwacht: zwart-witte klassiekers.
Wat hij opnoemt: jaren ‘90 films uit mijn puberteit.
Ik was woest! Maar toen realiseerde ik me dat bijv. Pretty Woman al 32 jaar oud is. En toen ik 12 was, was het 32 jaar eerder 1958. Dat was het jaar dat Vertigo uitkwam en die kon ik als puber terecht ouderwets noemen.
En toch voelt het onnatuurlijk dat hij de jaren ‘90 ouderwets vindt.
@overlistener ik heb een tijdje geleden wat bizar ouderwetse films gekeken met mijn zoon, en we vonden het erg gezellig:
Ghostbusters en Groundhogday zijn super gedateerd, maar daarom ook fascinerend.
Back to the future, ET en Men in Black gaan we ook nog doen.
Met mijn man heeft hij wat Schwarzenegger films gekeken en Indiana Jones.
Dat is nu wel antiek; ook voor ons wel een soort tijdscapsule hoor...
@overlistener daarom vind ik wel dat kinderen zo veel toevoegen aan je leven (wat niet hetzelfde is als zeggen dat iedereen kinderen moet nemen): als ik door de ogen van mijn zoon en zijn leeftijdsgenoten naar dingen kijk, ga je vanzelf dingen relativeren of in een ander perspectief zien.
Ik denk dat ik, zonder zo betrokken te zijn bij hun belevingswereld, veel sneller een ouwe zeur zou zijn geworden (nu al! -47 jaar oud).
Mijn kinderloze zus zal die ouwe films niet zo snel als "antiek" zien.
Emine Uğur
Noor Draait Door (NL/ENG)