Een opiniestuk in De Tijd vandaag waar ik me heel erg in kan vinden: "Cynisme is vandaag zowat synoniem voor de hoogste vorm van realisme. Wie zich negatief uitlaat, is slim en het aanhoren waard. Wie voorzichtig oppert dat we ook hoopvolle signalen niet mogen negeren, wordt meewarig bekeken of genegeerd." Een tijd terug zwoor ik elke vorm van cynisme af. Ik schreef er toen dit Middagjournaal over dat je in mijn nieuwe boek vindt.
@johanterryn Voor mij kan cynisme - dat zich dan meestal enkel in mijn hoofd manifesteert -
soms een reddingsboei zijn in woelig levenswater.
Maar uiteindelijk moet je die reddingsboei loslaten en het leven weer tegemoet zwemmen.
Een goed/mooi leven en cynisme gaan naar mijn gevoel niet echt samen.
Het blijft persoonlijk natuurlijk.