Erik Satie in Panorama de Leeuw XIII

Hoe ontstond de Satie-rage in de jaren zestig? Die vraag beantwoordde ik gisteren in de dertiende aflevering van Panorama de Leeuw, gebaseerd op mijn biografie Reinbert de Leeuw, mens of melodie. Ik schreef er bovendien over voor Cultuurpers.

Een belangrijk promotor van Erik Satie was de Italiaans-Franse pianist Aldo Ciccolini, maar zodra Reinbert de Leeuw midden jaren zeventig de arena betrad met zijn veel tragere vertolkingen, ontketende hij een ware rage. Al snel was Satie’s vroege pianomuziek niet meer weg te denken uit de publieke ruimte.


In Panorama de Leeuw XIII draaide ik naast bekende stukken ook liederen – met de sopraan Marjanne Kweksilber – en een fragment uit Vexations, een thema van anderhalve minuut dat 840 keer herhaald moet worden. Dit wapenfeit is voor zover bekend door geen enkele pianist ooit (solo) gerealiseerd. U beluistert de uitzending hier.

Vanwege de eindeloze herhalingen die Satie voorschreef in Vexations wordt hij wel beschouwd als een voorloper van minimalisten als Philip Glass en Steve Reich. Een generatie jonger dan deze pioniers van de herhalingsmuziek is John Adams, die echter al snel andere wegen insloeg en inspiratie zocht in de muziektraditie.

Het Koninklijk Concertgebouw Orkest bracht op 15 en 16 oktober de Nederlandse première van Scheherazade.2 voor viool en orkest. Adams schreef dit stuk op het lijf van de Amerikaanse violiste Leila Josefowicz, een ’empowered woman’, die soeverein weet te ontkomen aan haar fundamentalistische belagers.

Ik had Adams over dit stuk geïnterviewd voor het tijdschrift Preludium en verzorgde ook de inleiding bij het concert van 16 oktober. Na afloop ging ik met Adams op de foto.

John Adams + Thea Derks, Concertgebouw 16 oktober 2015 (c) Renske Vrolijk

Scheherazade.2 – geen Vioolconcert maar een ‘dramatische symfonie’ volgens Adams – verwijst uiteraard naar de Vertellingen van 1001 nacht, die de componist naar de actualiteit vertaalde. Het muzikale resultaat viel me niet mee, zoals ik schreef op Cultuurpers.

Ook de enscenering van Verdi’s opera Il trovatore die Àlex Ollé maakte voor De Nationale Opera stelde mij teleur. Dat kwam niet alleen door de matige uitvoering, maar vooral ook door de grauwe enscenering en statische personenregie. Deze stond elke mogelijke identificatie met de hoofdpersonen in de weg; alleen de mezzo Violeta Urmana wist als de zigeunerin Azucena daadwerkelijk emotie over te brengen. Hier lees je mijn recensie.

Wel zeer geslaagd was het portretconcert van Unsuk Chin dat het Nieuw Ensemble op 22 oktober presenteerde in de donderdagavondserie van het Muziekgebouw aan ‘t IJ. Opnieuw werd ik getroffen door de rijke kleurschakeringen die Chin weet aan te brengen in haar muziek, vooral in het op Koreaanse tradities geïnspireerde Gougalon. Ik sprak met Chin voor Cultuurpers.

Unsuk Chin

Ondertussen ben ik druk bezig met de voorbereidingen voor mijn lezing over Arvo Pärt op dinsdag 24 november in VondelCS. Pärt werd dit jaar tachtig en dit wordt uitbundig gevierd met talloze concerten door ensembles, koren en orkesten. Hij werd vooral bekend vanwege zijn ‘nieuwe spirituele muziek’, maar die ontstond niet zonder slag of stoot.

Het lijkt me een uitdaging de lange ontwikkeling van Pärt op de voet te volgen, met muziekvoorbeelden van zijn vroege klassieke stukken, via heftig modernistische composities tot zijn alom geliefde welluidende ‘tintinnabulistijl’.

Mijn lezing vindt plaats in de zaal waar ook het radioprogramma Opium op 4 wordt uitgezonden. Hoofdgast is die avond het Cello8tet Amsterdam, dat later dit jaar een cd met muziek van Pärt uitbrengt. Ik heb hen bereid gevonden iets te komen vertellen over hun samenwerking met de Estse grootmeester en een stuk van hem te spelen.

Ik zie er erg naar uit en nodig iedereen van harte uit de lezing op 24 november in VondelCS bij te wonen. Hij duurt van 20.30-22.00 uur en daarna kun je bijven zitten voor de uitzending van Opium op 4. De entree voor dit alles is slechts € 10,-  en reserveren doe je via dit mailadres: [email protected]

#AldoCiccolini #AlexOlle #ArvoPärt #Cello8tetAmsterdam #Cultuurpers #DeNationaleOpera #ErikSatie #GiuseppeVerdi #IlTrovatore #JohnAdams #LeilaJosefowicz #MarjanneKweksilber #MensOfMelodie #NieuwEnsemble #PanoramaDeLeeuw #Preludium #ReinbertDeLeeuw #TheaDerks #UnsukChin #VioletaUrmana

Bayerische Staatsoper: „Die Nacht vor Weihnachten“ – Früher war mehr Lametta
Adele Bernhard

 

Weihnachten bedeutet für viele Opernfans La Bohème, Die Zauberflöte und Hänsel und Gretel in Dauerschleife. Dem beliebten Winterrepertoire versucht die Bayerische Staatsoper nun ein weiteres Werk hinzuzufügen; pünktlich am Abend vor dem ersten Advent feiert Rimski-Korsakows Oper Die Nacht vor Weihnachten Premiere. Auf der Bühne fällt reichlich Kunstschnee, der große Weihnachtszauber bleibt aber aus. (Rezension der Vorstellung v. 29. November 2025) […]

https://opernmagazin.de/bayerische-staatsoper-die-nacht-vor-weihnachten-frueher-war-mehr-lametta/

Bayerische Staatsoper: "Die Nacht vor Weihnachten" - Früher war mehr Lametta

Das Opern- und Kulturmagazin im Internet von Detlef Obens

DAS OPERNMAGAZIN
#RichardStrauss #Elektra #StaatsoperHamburg Regie #DmitriTscherniakov (Klasse) ebenso #VioletaUrmana Klytämnestra #KyleKetelsen Orest sehr textstark. Bekannte Schwäche #KentNagano hat Blech nicht im Griff, überdeckt Solisten, sonst kurzweilig, #Loriot-Zitate
#CurtainCall

„Les jeux (ne) sont (pas) faits“ – Prokofjews „Der Spieler“ bei den Salzburger Festspielen
Elena Deinhammer
[caption id="attachment_28953" align="alignleft" width="300"] Salzburger Festspiele/Der Spieler 2024: Ensemble/Foto: © SF/Ruth Walz[/caption]

Mit „Der Spieler“ von Sergej Prokofjew gelangt bei den diesjährigen Salzburger Festspielen neben Mieczysław Weinbergs „Der Idiot“ eine zweite auf einem Roman von Dostojewski basierende Oper zur Aufführung. Prokofjews erste große Oper ließe sich durchaus als „Schmerzenskind“ (vgl. Richard Strauss zur Entstehung von „Die Frau ohne Schatten“) bezeichnen: Bereits 1914 begonnen, scheiterte die geplante Uraufführung in Zusammenarbeit mit Wsewolod Meyerhold nicht zuletzt an der ausbrechenden Oktoberrevolution. Nach Überarbeitung der Partitur gelangte „Der Spieler“ schließlich erst 1929 in Brüssel zur Uraufführung, in Russland wurde das Werk wegen seiner Einstufung als dem Sozialistischen Realismus nicht entsprechend erst 1974 auf die Bühne gebracht. Bis heute gilt es in der Opernwelt, wenn auch öfter gespielt als Weinbergs „Der Idiot“, mehr als Rarität denn als Teil des Repertoires. (Rezension der Vorstellung vom 20. August 2024)

[…]

https://opernmagazin.de/les-jeux-ne-sont-pas-faits-prokofjews-der-spieler-bei-den-salzburger-festspielen/

„Les jeux (ne) sont (pas) faits“ – Prokofjews „Der Spieler“ bei den Salzburger Festspielen – DAS OPERNMAGAZIN

Das Opern- und Kulturmagazin im Internet von Detlef Obens

DAS OPERNMAGAZIN

Pech im Spiel, Unglück in der Liebe: „Pique Dame“ an der Bayerischen Staatsoper
Svenja Koch

Lisa, die Gangsterbraut: In seiner Neuinszenierung von „Pique Dame“ verlegt Regisseur Benedict Andrews Tschaikowskys Geschichte von Liebe, Spiel und Besessenheit in die gesetzeslose Unterwelt. Ein Ansatz, der viel verspricht. Doch entsteht in dieser Inszenierung so viel Leerlauf, dass selbst Bühnenurgewalt Asmik Grigorian ihre Probleme hat darstellerisch zu […]

https://opernmagazin.de/pech-im-spiel-unglueck-in-der-liebe-pique-dame-an-der-bayerischen-staatsoper/

Pech im Spiel, Unglück in der Liebe: „Pique Dame“ an der Bayerischen Staatsoper – DAS OPERNMAGAZIN

Das Opern- und Kulturmagazin im Internet von Detlef Obens

DAS OPERNMAGAZIN