Toen Koen eens de wouden verkende
chargeerde een struikroversbende.
Lafhartig geveld
stierf Koen als een held,
zijn naam werd een ridderlegende.
(Met deze dertiende en laatste episode eindigt de saga van Ridder Koen. Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben!)
Dat Koen eens een draak heeft verslagen
ontlokt bij experten veel vragen.
Want, eerlijk gezegd:
een draak omgelegd?
Da´s meer iets voor mythen en sagen.
(Volgende week leest u hier de dertiende en laatste episode van Ridder Koen! Zal hij eindelijk eeuwige roem verwerven? Stay tuned!)
Als ridder maakt Koen geen progressie.
Koos hij de verkeerde professie?
Dus kocht hij een luit
en testte die uit
maar maakte erg weinig impressie.
Koen had eens met vrienden geklonken
en veel te veel mede gedronken,
dat voelde niet fijn,
zijn hoofd deed zo´n pijn,
voor ridders geen reden tot pronken.
Het land was tot slagveld herschapen,
men riep elke ridder te wapen!
Maar in ´t garnizoen
was geen Ridder Koen,
hij had zich alweer overslapen.
Op kruistocht had Koen veel ambitie,
beoogde een hoge positie.
Zijn ridderhart bloedt
daar hij niet voldoet,
het ligt aan zijn slechte conditie.
Geharnast trok Koen weer ten strijde
de ridder wou ´t land gaan bevrijden,
maar ´t zat hem niet mee
zijn zwaard brak in twee,
´t geluk stond echt nooit aan zijn zijde.
Een ridder als Koen houdt van jagen,
zelfs beren doen hem niet versagen,
hij neemt dan zijn boog
maar mikt steeds te hoog,
de beren die hoor je niet klagen.
Al werd hij tot ridder geslagen,
toch was Koen geen stoer personage.
De aanblik van bloed
benam hem de moed,
en zo werd hij telkens verslagen.
Als ridder wil Koen zich vermaken
en edele jonkvrouwen schaken,
maar heeft altijd pech,
ze lopen steeds weg,
veel nageslacht zal hij nooit maken.
Wim Gabriels