Patrzę tu, patrzę tam –
wszystko się chwieje! Śmieje się świat!
Gwiazd zatrzęsienie nocą!
Gadają, mrugają, migocą.
Gwiazdy! Kto je rozumie,
ten nocą nie chce zasnąć,
na Mleczną Drogę spogląda jasną,
wie, że to droga szczęśliwa
że w dobre strony przyzywa.
Patrzę tu, patrzę tam –
jak się księżyc myje w ciepłych wodach,
niby w strumieniu pod lasem
Cyganeczka młoda.
Cóż to się dzieje
Wszystko się chwieje.
To świat się śmieje.
Papusza
POMPAS DE PAPEL 2025/02/22
https://guau.eus/m/radio-euskadi-pompas-de-papel-20250224-0005
@radioeuskadi @eitbofiziala @transito_libros #NinaBouraoui #MalikaEmbarekLopez
@elkarargitaletx @alfaguaraes @anagramaeditor @torremozas #Papusza #JosuneMuñoz @figtreepenguin
Liburuak: Nina Bouraoui: “Un gran señor”. (Trd.español: Malika Embarek-Lopez). Ed.Tránsito. Karmele Mitxelena: “Zoriona, edo antzeko zerbait”. Elkar Argitaletxea. Benjamin Black: “Los Ahogados”. (Trad.español: Antonia Martín). Ed.Alfaguara. Justo Navarro: “Dum-Dum: estudio de grabación”. Ed.Anagrama. Carlos Alvarez: “Mitología en la cultura pop”. Ed. Redbook. Papusza: “El bosque, mi padre”. (Trad. Español: Amelia Serraller Calvo”. Ed.Torremozas. Juan Antonio Masoliver Ródenas: “En el jardín del poema”. Ed. Acantilado. Susan Barker: “Old soul”. Ed.Fig Tree. Abestiak: Flora Martinez: “Las cosas simples”. Joseph Kamel: “Ton regard”. Marissa Nadler: “Damsels in the dark”. Nina Hagen: “Wir tanzen tango”. Irati Bilbao: “Mendian Gora”. Bertsoa: Miren Artetxe. Hasier eta Amaia: 1x20 El Diario literario de Jasone Osoro: 1x17 Amaia Zeberio: Y de Yorgurt.
Po wielu latach,
a może już niedługo, wcześniej,
twe ręce moją pieśń odnajdą.
Skąd wzięła się?
Czy w dzień, czy we śnie?
I wspomnisz, i pomyślisz o mnie –
czy bajką było to,
czy prawdą?
I o moich piosenkach
i wszystkim
zapomnisz.
Papusza
W lesie wyrosłam jak złoty krzak,
w cygańskim namiocie zrodzona,
do borowika podobna.
Jak własne serce kocham ogień.
Wiatry wielkie i małe
wykołysały Cyganeczkę
i w świat pognały ją daleko...
Deszcze łzy mi obmywały,
słońce, mój ojciec cygański, złoty,
ogrzewało mnie
i pięknie opaliło mi serce.
Z modrego zdroju nie czerpałam sił,
tylko przemyłam oczy...
Niedźwiedź po lasach się włóczy
jak srebrny księżyc,
wilk boi się ognia,
nie ugryzie Cyganów.
Cyganeczka daleko wędruje po lesie,
rży cygański koń,
budzi obcych,
raduje cygańskie serce.
Wiewiórka na cygańskiej budzie
orzechy gryzie.
Oj, jak pięknie
czarne jagody zbierać
jak cygańskie łzy!
Oj, jak pięknie żyć,
na Wielkanoc słuchać pieśni ptaków!
Oj, jak pięknie przy namiocie,
śpiewa sobie dziewczyna,
płonie wielkie ognisko!
Oj, jak pięknie, ludzie, z daleka
wielkanocnych pieśni ptaków słuchać,
kwilenia dzieci, i tańca, i śpiewania
chłopaków i dziewczyn.
Oj, jak pięknie żyć,
nocami chodzić nad rzekę,
ryby zimne jak chłodna woda
chwytać w ręce!
Oj, jak pięknie grzyby zbierać,
miłość nieść,
ziemniaki piec w ognisku...
A koń cygański już czeka na murawie,
kiedy wóz będzie gotów do drogi...
Oj, jak pięknie nocami bez snu
słuchać, jak żaby ślicznie przygrywają!
Na niebie Kura z Kurczętami
i Cygański Wóz
całą przyszłość Cyganom wróżą,
a srebrny księżycuszek,
ojciec indyjskich pradziadów,
światło nam niesie,
w namiocie przygląda się dzieciom,
Cygance służy swym światłem,
żeby dziecko jej przewinąć było łatwiej.
Oj, jak pięknie spoglądać w niebo,
niebieskości jego różne w sercu ciułać!
Oj, jak pięknie
czarne oczy, smagłą twarz całować!
Oj, jak pięknie szumi nam las –
to on mi śpiewa piosenki.
Oj, jak pięknie odpływają rzeki,
to one mi serce cieszą.
Jak pięknie wpatrzeć się w toń rzeki
i powiedzieć jej wszystko.
Bo nikt mnie nie zrozumie,
tylko lasy i wody.
To, co tu opowiadam,
wszystko, wszystko już dawno minęło
i wszystko, wszystko ze sobą wzięło –
i moje lata młode.
Papusza
Raskolnikow
GoizaldeLandabasoEtcheverry