Küçük insan, aynayı başkasına tutar, kendi kuyusunun dibini görmez. Bilge, aynayı kendine çevirir; içindeki kuyuyu derinleştirdikçe, dış dünyanın gürültüsü bir fısıltıya dönüşür.
Küçük insan, sözleriyle dağları yerinden oynatır; eylemleriyle bir çakıl taşı bile kaldıramaz. Bilge ise sessizce kök salar, meyvesiyle varlığını kanıtlar.