وقتی از اتحاد و دشمن مشترک و اینا می‌گید خیلی قشنگه ها، ولی موضوع اینه که چندین طیف و اندیشه می‌گن در آینده سهم و حقوق برابر می‌خوایم و یه گروه هم می‌گن ما همه‌ش رو می‌خوایم باقی گروه‌ها هم پشم به حساب می‌ان.
در نتیجه‌ی این رویکردشون، برای من یکی هیچ و مطلقا هیچ تفاوتی بین بسیجی و سلطنت‌طلب وجود نداره. دو روی یک سکه‌ن.
یکی ذوب در آخوند و دیگری ذوب در علضرت.
هردو هم مجهز به دهان بزرگ و فحشِ رنگ‌رنگ.

جیم عزیز، ترجیح من این بود که بارِ لزجِ زندگی را در کلمات بریزم و در دنیای بیرون از متن برایت لبخند بزنم. من این‌گونه پلشتیِ وجود را و رنج را و اندوه را در خاک کردم و گمانم پیش از من بسیار آدم چنین کرده باشند، اگرنه دلیلی ندارد هر لقمه‌ی نانی که فرو می‌بریم این گونه غم‌افزا باشد.

ما در اثرِ اصابتِ آخوند می‌میریم جیمِ عزیز، آهسته، تدریجی و دردناک.

اون موقع که توییتر نبود و نمی‌شد لشکر اوباش بفرستن طرفو فحش‌کش کنه آدم می‌فرستادن با مسلسل آبکشش کنه. نتیجه این بود که ج‌الف هرکی رو ممکن بود توان تاثیرگذاری داشته باشه کشت.
الان شانس ما اینه که همون تفکر با کمی تفاوت (تاجِ پارچه‌ای دوس ندارن و کراوات می‌زنن) اسلحه و اینا ندارن و توییتر هم هستش.
#دول_میهن_آبادی

امید دارم که صبح وقتی بیدار شدین این موزیک بیفته توی کله‌تون. :)

توی دلم دارند تمِ فهرستِ شیندلر می‌زنند جیم عزیز. ویلون یکش هم یهودی ست. کسانی را در هلوکاست از دست داده و قبل از اجرا یک بار عکس‌هاشان را دیده، روی ترَک‌های عکس دست کشیده، زبری‌اش را حس کرده. بودن و مرگ را توامان درک کرده و حالا بر گلویم چنگ انداخته.

سخن بزرگان