είναι πέντε πάρα τέταρτο και βρέχει. το σύννεφο στο δωμάτιο μου έχει σχηματίσει έναν μικρό δεινόσαυρο. δεινόσαυρος δίνη δεινό δυσβάσταχτο δύσβατο δυσπρόσιτο κάθομαι και γράφω επειδή μου είπες ότι σου αρέσει. σου είπα σέρνεις πολλά πίσω σου, κοίταξες αδιάκριτα και μου λες "όταν τα μοιράζομαι δεν είναι και τόσα πολλά". στον διάδρομο πριν το μπάνιο θα αφήσω την ψυχή μου.

σας σκέφτομαι συχνά, όπως με κάθε άτομο που είχε κάποτε κάτι να μου πει. αν έχουμε μιλήσει, ναι ενίοτε σε σκέφτομαι και αναρωτιέμαι τι κάνεις αλλά μου είναι τόσο δύσκολο να υπάρξω κάποιες φορές που δεν θα κάνω reach out, λες και οι γραμμές ανάμεσα μας είναι πολύ λεπτές και ευαίσθητες, όπως κι εγώ κάπου κάπου. με νευριάζει που έχω τόσους λίγους χαρακτήρες για να σου πω ότι χάνομαι χάνομαι χάνομαι και δύσκολα βρίσκομαι, ακόμα και από εμένα.

νομίζω ότι δεν μπαίνω πολύ εδώ γιατί έμπαινα πολύ όταν περνούσα μια από τις χειρότερες μου φάσεις και μου την θυμίζει ΜΌΝΙΜΑ

ναι ξέρω έχουμε όλα τα θέματα μας, αλλά κάθομαι και αναρωτιέμαι αν υπήρξα ποτέ πραγματικά χαρούμενη

έτοιμη να ανατιναχτω απ' το κλάμα

για όσα δεν είστε στο Χ, ναι είμαι καλά.

είπαμε βροχουλα και κρυαδακι έτσι χουχουλιαρικα ΑΛΛΑ Η ΑΠΑΓΌΡΕΥΣΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΊΑΣ ΤΕ ΦΑΣΕ