از دنیا می‌خوام یه تیکه آسمون.

دیگه اینقدری هم انرژی ندارم جمع کنم خودمو و یه زور نهایی بزنم بشه. چیه این آدمیزاد.

یه بازه خوبی حالم اگه بد بود دائم نبود، حالا درسته الان گیر کردم تو شرایط و تغییرش اتفاق نمی‌افته ولی خب این حال بدی دائمش‌ نا آشناس.

نکنه از نشونه های بالا رفتن سن همین که حال بد هر روز باهات میاده؟

واقعا تو دوستام باید اسم اونایی که مهاجرت نکردن رو بگم نه اونایی که رفتن.. کمتر طول میکشه.

چرا اتفاق نمی‌افته یعنی؟

از بدبختی و بی اینترنتی نزدیک‌ بود برم فیلیمو ببینم که یهو یه کانفیگ کج و کوله پیدا کردم یکم نفس کشیدم

دو هفته پیش سر یه مراسم تو دهات دیدمش، الان امریکاس. خدایا شکرت فقط

حاجی الان باید امریکا بودم نه خونه فامیل. ای بدبختی.

بنظرم هر چند سال یه بار همه دوستا و اطرافیان، همکارا و محل کارتو بتونی عوض کنی خیلی خوب و لازمه.