Ik was net in mijn dagboek aan het lezen en kwam dit stukje tegen. Tranen in mijn ogen, van verdriet om wat ik heb moeten doorstaan, maar ook van blijdschap, omdat ik zó gegroeid ben. Kon ik jonge Lisa maar vastpakken en haar zeggen dat het goed ging komen❤️‍🩹❤️‍🩹❤️‍🩹

“Het liefst zou ik nu gewoon uit mijn lichaam willen kruipen, mijn vel spant. Alles voelt niet juist. Wie ben ik in dit lichaam, ik pas niet bij haar. Ik ben op. Ik weet niet meer wat ik doe. Ik wil dat de pijn stopt.”