Rob Witte | Nikki Sterkenburg

Na de eerste golf van berichtgeving waarin werd gesproken over 'relschoppers' en 'hooligans', ben ik erg blij met de bijdragen van Guus Valk en Léonie de Jonge (linkjes hieronder aan het einde van de post). Bij de rellen in Den Haag werden extreemrechtse slogans geroepen, Hitlergroeten gebracht en met Prinsenvlaggen gezwaaid. Het heeft me zeer verbaasd dat in sommige mediaberichtgeving de term "extreemrechts" niet eens viel, maar wel klakkeloos een bewering van de organisator van de demonstratie werd overgenomen waarin ze beweerde dat extreemlinks achter de demonstratie zou zitten. Veel berichtgeving van afgelopen weekend deed me denken aan het boek 'Al eeuwenlang een gastvrij volk. Racistisch geweld en overheidsreacties 1950-2009' van wijlen Rob Witte (1957-2021). In zijn boek gaat Witte op zoek naar het antwoord op de vraag hoe er in Nederland sinds de Tweede Wereldoorlog is omgegaan met racistisch en extreemrechts geweld. Witte maakt in zijn wetenschappelijke werk pijnlijk duidelijk dat er in ons land een ingebakken neiging is om hiervan weg te kijken. Dit geldt zelfs wanneer er aantoonbaar sprake is van racistisch en extreemrechts geweld, denk aan het aanvallen van Turkse koffiehuizen, het bekladden van Joodse begraafplaatsen met hakenkruisen en niet te vergeten de 'Twente-rellen' in de jaren zeventig (waarbij Spaanse en Italiaanse gastarbeiders werden uitgezocht en aangevallen vanwege hun achtergrond). In de nasleep van de Twente-rellen spraken media bijvoorbeeld vooral over 'nozemrellen', het waren slechts baldadige jongeren geweest.   Witte constateert dat in de eerste zes decennia na de Tweede Wereldoorlog in Nederland weinig erkenning is geweest dat er patronen zijn. En dat wie al die vermeende individuele gevallen bij elkaar optelt, toch tot een best schokkend cijfer komt. Dat dit in onze beeldvorming anders is, komt omdat politici en media structureel verzaken in het onderkennen van patronen. Het is begrijpelijk dat media terughoudend zijn met het gebruiken van de term 'extreemrechts', omdat deze in het verleden wel eens onterecht is gebruikt om politieke tegenstanders te beschadigen. Maar wanneer demonstranten Hitlergroeten brengen en extreemrechtse leuzen roepen, is terughoudendheid niet langer op zijn plaats. Léonie de Jonge: https://lnkd.in/eVaUnBZk Guus Valk: https://lnkd.in/e3z6En3g Boek Rob Witte: https://lnkd.in/erQdvb6x