Mutlu olmak, gölgeden kaçıp güneşi arayışımız gibi.
M. Duras- Parkta
The Crowded Room'un 7. bölümü şahaneydi.
Calvino'nun Görünmez Kentler'i ara sıra baktığım bir dünya haritası gibi. Son sayfasındaki şu satırlar hepimiz için karar perdesi... "İki yolu var acı çekmemenin. Birincisi pek çok kişiye kolay gelir: Cehennemi kabullenmek ve onu görmeyecek kadar onunla bütünleşmek. İkinci yol riskli: sürekli bir dikkat ve eğitim istiyor; cehennemin ortasında cehennem olmayan kim ve ne var, onu aramak ve bulduğunda tanımayı bilmek, onu yaşatmak, ona fırsat vermek."
Dünya kusursuz bir biçimde işleyen tuzaktır.
Kötülüğün Şeffaflığı, Jean Baudrillard
Venedik'in sularında el oyması bir keman yüzüyor.
Burası huzur ve güven veriyor. Komün yaşama geçmiş gibi:) Hırs, sataşma, polemik yok. Çevreye rahatsızlık vermiyor kimse.
Ahmet Telli'ye verilen cezayı kınıyorum. Şiir yazmak da okumak da suç değildir.
Yahu Twitter'a alışmam on senemi aldı. Umarım buraya uyum sürecim çabucak olur.