Je hele bestaan wordt ondermijnd. Er wordt ontkend dat je situatie ernstig is, en verondersteld dat je lui bent, want anders werkte je wel. Daar komt het op neer toch? De overheid lijkt altijd te denken dat mensen een zetje nodig hebben, want anders doen ze het niet. Een straf, iets engs dat hen boven het hoofd hangt. Geen eten meer kunnen kopen, dakloos worden? Waar is het respect? Weinig levens zijn zo zwaar als die van chronisch zieken. In mijn geval is elke dag meer overleven dan leven. 2/