آدما بدشون میاد مثل خودشون باهاشون رفتار کنی، چون فقط دوست دارن که این رفتار خودخواهانه از طرف خودشون باشه و نه برای خودشون

گاهی هم آدم برای کلمه‌ها کافی نیست، آنقدر که آدم را جا میگذارند و می‌روند و از آن دور برای آدم حتی دستی هم تکان نمی‌دهند

گاهی هم تنها باید گذاشت که چیزی به شکل آرام و غم‌انگیزی به انتهای خودش برسد و برای آن کاری نکرد

با صد هزار مردم تنهایی
بی صد هزار مردم تنهایی

از دیگر نشونه‌های پیری اینه که شست دستم که باهاش روی گوشی تایپ میکردم، چند روزه درد میکنه، کیبورد رو فعلا آوردم بالاتر تا ببینم چی میشه

که تا یک لحظه قبل‌ترش همه چیز خوب بوده است و یک لحظه بعدترش، آدم آنقدر خالی شده است که دیگر جای کافی برای دلشوره‌های بی‌دلیلش هم باز شده است

یعنی اینجوری بگم که توی بلواسکای هیچ خبری نبود، ادایی‌ترین آدما فعلا اومدن اونجا، شاید بعدا که عمومی بشه بهتر بشه

پنجشنبه عصر خونه موندن،
تباهی آدمو سه درجه در مقیاس تباه بیشتر میکنه

حالا دیگر کمی از هرچیزی در من مانده است و بیش از هرچیزی از من رفته است، آنقدر کافی که می‌شود ادامه داد و آنقدر ناکافی که نمی‌شود آن را با کسی شریک شد