จริงๆ ดีล twitter เป็นดีลที่อีลอนต้องจำใจซื้อด้วยความจำเป็น ในราคาที่พุ่งสูงเกินกว่าตลาดด้วย ถึงจะออกมาบอกหล่อๆ ว่าจะซื้อเองๆ แต่จุดที่ตัดสินใจซื้อคือแทบจะแพ้คดีอยู่แล้ว ขึ้นศาลสืบพยานกันไปแล้วน่าจะเห็นว่าเละแน่ ออกมายอมดีกว่า
เพราะเป็นดีลขายโง่ตรงขอซื้อโดยไม่ตรวจสอบกิจการ (waive เงื่อนไข Due Diligenceทั้งหมด ซื้อ as is) โดยตกลงใช้ราคาตอนที่ตลาด tech ยังบูมอยู่ จนเวลาผ่านมาราคาหุ้นร่วงเละเทะ และพวก advisor น่าจะบอกแล้วว่าไม่ make sense ก็เลยอ้างว่า twitter โกหกในเอกสารที่ filing ตลาดหลักทรัพย์เรื่องจำนวน account ผี อ้างนั่นอ้างนี่ไปเรื่อยว่าจะไม่เอาแล้ว จะไม่ go ให้ได้
สุดท้ายก็ต้องยอมในราคาที่ตัวเองโคตรขาดทุน และเป็นการซื้อด้วย loan ทำให้ดอกเบี้ยมัน run ไปเรื่อยๆ มาถึงเลย grumpy ไล่ผู้บริหารออกหมด
ซึ่งผู้บริหารพวกนี้ปกติในสัญญาซื้อขายกิจการจะมีข้อตกลงว่าถ้าหลังจากซื้อขายกิจการเรียบร้อยแล้ว ถ้าโดนไล่ออกภายในระยะเวลาที่กำหนดจะต้องได้รับค่าชดเชยเท่าไหร่ (เรียกว่า Golden Parachute clause ร่มชูชีพทองคำ ร่ำรวย) ซึ่งก็เป็นผู้บริหารเหล่านี้แหละที่รู้ว่าถ้าอีลอนซื้อปุ๊บตัวเองโดนไล่ออกแน่ แต่ก็ต้องฟ้องอีลอนให้ทำตามสัญญาซื้อขายกิจการเพื่อประโยชน์ของผู้ถือหุ้น
สรุปดีลทวิตเตอร์คือดีลขายโง่ของอีลอน ซึ่ง ผู้บริหารรวย ผู้ถือหุ้นรวย อีลอนจนลงนิดนึง ผู้ใช้งานซวย จบ