PuhaOle, dole, doff
Boka Dikt og form - en innføring i diktets formlære (Nygaard 1970, s. 9) opnar med følgjande regle: Ole, Dole, Doff,kynkliane koff,koffliane birkebane,Ole, Dole, Doff. Det er meint som eit døme på noko som ein oppfattar som eit dikt på grunn av klang og rytme, men som elles er utan "egentlig mening eller innhold". Samtidig kan ein jo sjå at dei har valt å tolke Ole, Dole og Doff som namn. Mitt inntrykk er at dette er ganske vanleg, då Ole, Dole og Doffen har fått eit såpass […]