Ik was zomaar naar de tentoonstelling “Hiphop is” in het Groninger Museum.
Ik had een kaartje voor een prikkelarm bezoek, dus ze deden speciaal voor mij de deur open (normaal is het museum dicht op maandag).
En ik was zo ongeveer de enige, dus het was een hele bijzondere ervaring. Ik dwaalde door een muisstil museum.
Eerst voelde het alsof ik er niet mocht zijn, maar na vijf minuten was het heerlijk.
1/
Genoten van de werken en ik kon ze nu “bam” met open hart en open vizier laten binnenkomen omdat ik geen muurtje hoefde op te trekken.
Het was heel tof, en ik moest af en toe bijna een beetje huilen. Om de inspiratie van de kunst en omdat het zo bijzonder voelde dat iemand dit zomaar organiseerde. Een moment voor mensen die moeite hebben met prikkels.
Toen ik het kaartje kocht voelde ik me bezwaard (bang het af te nemen van iemand die tig keer gevoeliger is), maar er was bijna niemand, dus volgens mij hoeft dat niet.
Ik ga ze morgen een bedankmail sturen (nu toch eerst even bijkomen, want de bus was niet prikkelarm ;) )
En morgen ook maar even een nummer van “the disposable heroes of hiphoprisy” en van Lady Sovereign en Little Simz luisteren 💛
/3
Sandra de Jong ⁂
Marlike