😵
(Edwin Truyens, 71-jarige advocaat) :

“NSV’er ben je voor het leven. Niet toevallig is ons logo het Tyr-runeteken, dat staat voor trouw aan de vereniging en de idealen.”

In het voorjaar van 1976 scheurde het NSV zich af van het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV). Het ging om een groep die het Vlaams-nationalisme prominenter op de voorgrond wou plaatsen, terwijl het KVHV het flamingantisme centraal zette. Naast Truyens was ook de latere Vlaams Belang-voorzitter Bruno Valkeniers een van de dissidenten.

Truyens: “Iedereen dacht dat het NSV een doodgeboren kind was, maar vrij vlug ontstonden afdelingen in Hasselt, Gent, Leuven en Brussel. Nu hebben we zelfs een zustervereniging in Nederland.”

De eerste betogingen van het NSV volgden pas enkele jaren later, naar het voorbeeld van het VMO, de Vlaamse Militanten Orde. Meer dan vijftig jaar voor de remigratiemars, in 1975, hield het VMO in Leuven een betoging onder de slogan ‘Europa aan de Europeanen’.

Het werd een veldslag in de straten van Leuven, met tientallen gekwetsten, waarbij één VMO’er een oog verloor. “Dat was een kantelpunt”, zegt Truyens. “Omdat het de eerste keer was. Tot dan waren de marxisten heer en meester in Leuven. In die tijd kon ik met mijn rood-witlint niet ongestraft over straat.”