Archibald wil niet zijn eigen yoghurt in zijn eigen snorhaarvriendelijke bakje. Hij wil alleen MIJN yoghurt in MIJN bakje, het liefst terwijl ik nog aan het eten ben.

Daarmee laat hij merken dat in zijn ontologie een object veel meer is dan een representant van diens categorie, dat de historie en context een wezenlijke verandering teweegbrengen, zelfs zonder fysieke verschillen, en ik kan niet anders dan constateren:

Mijn kat is een genie.