𝐑𝐞𝐜𝐞𝐧𝐳𝐣𝐚: Coil – Astral Disaster

Coil, nagrywając ten materiał w piwnicach Sun Dial Studio pod London Bridge uchwycili zjawisko dźwiękowe o niemal mediumicznym charakterze. Nie sposób pominąć kontekstu nagrań – piwnice Sun Dial Studio w Hop Exchange nie były przypadkowe. Miejsce przesiąknięte historią, z powiązaniami do miejskich warstw pamięci, dodaje albumowi ciężaru, który słychać nawet w momentach największej subtelności. Opowiadania o nocnych sesjach, o pracy w okresie Samhain, o improwizacjach i pogoń za „tego typu” momentem – wszystkie te elementy tworzą aurę płyty jako zapisu rytuału, który zdarzył się tu i teraz, a jednocześnie działa poza czasem. Astral Disaster zostawia bez odpowiedzi – rzecz w tym, że nie musi; zamiast wyłożyć sens na talerzu, tworzy warunki, w których sens może się narodzić w tobie samym. A jeśli zgodzisz się wejść w tę przestrzeń, jeśli dasz się poprowadzić przez kolejne odsłony – odda ci doświadczenie rzadkie we współczesnej muzyce: poczucie, że dźwięk jest bramą, że muzyka nadal może być aktem transgresji i odrodzenia zarazem. Za każdym przebudzeniem możesz wyruszyć w podróż po Kosmicznym Oceanie.