(het wordt weer een lang verhaal. Pak de popcorn maar al.)

Na jaren 'analoog' fietsen vond ik dat het tijd werd om elektrisch te gaan rijden. Ik was dus naar de winkel gegaan met een duidelijk recept: middenmotor van een betrouwbaar merk, naafversnellingen want ik wou niet om de zoveel tijd ketting en cassette moeten vervangen (in B wil het al wel eens regenen,) rollerbrakes (zie verder) en dat alles moest gevat zijn in een fiets van een goed en betrouwbaar merk. 2/

Feitelijk wist ik niks van fietsen (nu nog niet maar toch al iets meer  😂 ) maar gelukkig was de verkoper heel behulpzaam. Lang verhaal kort: binnen mijn budget waren er 2 fietsen te weerhouden: een DutchID en een Batavus speed pedelec. Alle 2 liquidaties (en dus knap afgeprijsd) en alle 2 echte aanraders volgens de verkoper. Echte buitenkansjes.

Testritje maken met de 2.

De DutchID was leuk en reed terug mij afvragend of ik nog wel een testrit diende te maken met de Batavus. /3

Uiteindelijk toch maar gedaan. En gelukkig maar. Want de Batavus was liefde op het eerste zicht. Zo soepel, zo wendbaar, leuk, leuk, leuk! En de Batavus voldeed aan alle wensen (verkoper had gezegd dat rollerbrakes verouderd zijn, in de plaats kreeg ik hydraulische velgremmen. Veel beter.)

#Marie en ik hebben veel km's gefietst en 't was altijd plezant. Tot...

Tot Marie begon te stotteren. Ongeval gehad met vluchtsmisdrijf... Zes maanden revalidatie.  😥 4/

Omdat ik zel niet uit de voeten kon heeft de buuv' hem dan naar de dichtsbijzijnde fietsenmaker gebracht en dus niet waar ik Marie had gekocht. We spreken Corona, dus fiets heeft 3 maand of zo daar gestaan. Niet dat ik er mee kon fietsen, dus was op zich niet zo erg.

Nu goed, het moment dat ik gezond genoeg verklaard werd om terug te fietsen, was ik niet te houden. Marie en ik waren opnieuw onderweg naar nieuwe avonturen.

Alleen was ook Marie niet dezelfde meer. 5/

Even tussendoor: de klap die zij (en ik  ) moeten gevangen hebben moet toch gemakkelijk 30km/h zijn (ongeremd!) want dat was de snelheid die ik ongeveer gereden moet hebben (ik herinner me er niet zoveel meer van.)

Toch was Marie nog in staat om me thuis te brengen. Spatbord en balhoofd waren kapot en veel schrammen maar voor de rest was alles ok. Die Nederlanders weten hoe stevig spul te maken. Het was trouwens het balhood dat zo lang op zich liet wachten voor de herstelling. 6/

Maar zoals gezegd: Marie was dezelfde niet meer. Om de zoveel tijd viel 'den elentriek' uit. Wat zoveel betekent dat de computer (en dus de motor) afsloeg. Naar fietsenmaker: batterij zat los in de zitting waardoor hij geen goed contact meer maakte.

Da's dan 1000 Euro, astemblieft!

Zoveel geld had ik niet: Het feit dat ik bijna 9 maand ziek thuis was gebleven vanwege mijn ongeval (repeat: met vluchtsmisdrijf) had een redelijke financieele bres geslagen in mijn reserves. 7/

(Dank u man met de Porsche!)

Ik besloot dan maar zo verder te rijden. Het probleem werd steeds erger, tot het er ineens niet meer was.

Het resultaat werd achter enkele maanden duidelijk:: toen ik op een gegeven moment de batterij wilde uit de fiets halen viel er allemaal koper uit. Door het slechte elektrische contact is dat beginnen lassen en het moet zo heet geworden zijn dat de zitting helemaal gesmolten was.

Ten einde raad ben ik dan maar zelf gaan prutsen. 8/

Uiteindelijk heb ik de draden van de batterij vastgezet met lusterklemmen aan de draden van de fiets. Batterij kon er niet meer uit, maar ik kon nog wel rijden.

Niet lang daarna de Koga (ook speed pedelec) gekocht en Marie diende dan als back-up bij herstel en onderhoud van de Koga.

(Intermezzo) Want ja, met de Koga heb ik ook een accident gehad: vrouw reed zonder kijken de straat (en dus het fietspad op.) Stomdronken!  

9/

Overigens nooit zo tevreden geweest over de Koga als ik was over de Batavus. Rijdt gewoon anders, minder soepel. Moeilijk uit te leggen.

Maar goed.

Andere werkgever waar ik beter loon én, en, en een fietsleasing cadeau kreeg en ik kocht dus de Specter.

Marie (en hier breekt jullie hart, ik weet het 😥 het mijne erbij) kreeg heel wat minder aandacht.

Tot een half jaar geleden ik een lekke band had met de Specter. Fm had de band niet op voorraad (speciale maat) en diende die te bestellen. 10/

Wachttijd: f* 2 maand!! Voor een buitenband. Voor een f* band.

Enfin. Ineens was Marie terug de ster van de show. En toen dacht ik: eigenlijk is dat toch wel een heel plezante fiets om mee te rijden!

Dus, without further ado: ik zat al lang met het idee om Marie terug de liefde te geven die vrouwen verdienen.

De foto's hieronder vertellen meer dan heelder teksten. 11/

⬇️ ⬇️ ⬇️

Gisteren terug van het zandstralen. Vandaag de primer en dit weekend de kleurtjes.

16/