memlekete geldim, ama annem yok artık. yürüdüğüm sokaklar sadece beton yığını. sevdiğim o tadların hiçbiri yok yediğim içtiğimde. eskiden huzur veren o kalabalık, artık sessiz ve yabancı bana. şehrin ışıkları sönmüş, renkler solmuş... kolyesi o günden beri boynumdan hiç çıkmadı. bir ritüel gibi elim sürekli üzerinde dolanıyor. oysa ömrüm boyunca hiç aksesuar taşımadım üzerimde. sığınaksızlık, sensizlik çok zormuş.
@muratkardaslar Başınız sağolsun.Anıları dayanma gücü versin