De meeste #danstaathetgrasalsliefde tips zoeken de ruimte. Maar ruimte kan ook gevonden worden in beperkingen. Check tip 24 #eigenspierkrachteerst - het is geen beperking maar een verrijking. Zie ook tip 27: bladblazers verbieden gaat een zegen zijn voor de mensheid - en voor de bodem.

In dat licht is tip 29 logisch:

"Verbied reclame in openbare gebouwen, publieke ruimte en de publieke omroep. Er is geen enkele goede reden te bedenken om publieke ruimte zomaar te verkopen. Mensen hebben het recht om niet voortdurend geprikkeld te worden met hebzucht en angst."

In eerste instantie strijkt zoiets tegen de haren in: nounou, verbieden? Is dat niet radicaal? Maar wie verbiedt wat aan wie? Wie heeft een paar commerciële partijen het recht gegeven mij onophoudelijk te bestoken met rotzooi? Als ik met een bescheiden megafoontje afreis naar een villawijk waar een of andere CEO van zijn niet verdiende luizenleventje geniet om daar elk uur rond te tetteren dat hij mijn zelfgemaakte kastanjepuree moet kopen word ik vermoedelijk vrij snel van de straat gehaald.

Niemand doet iets aan geluidsoverlast van luchtvaart, snelwegen of popfestivals. Dat is namelijk geregeld - tenminste, dat is het formele antwoord. Hoe? Welke afwegingen? Ondoorgrondelijk.

Sommige vormen van opdringerige reclame hebben vrij spel in de openbare ruimte. Langs snelwegen staan bill boards, stations hangen vol met borden, er is geen ontkomen aan en ergens zijn we dat normaal gaan vinden.

We hebben ons laten conditioneren de leefomgeving te zien als marktplaats. Als je niet koopt, wordt je gekocht. De publieke omroep is een halve commercial geworden maar zelfs als je extra betaalt voor een goede filmervaring in de bioscoop moet je je door een dikke laag reclameblubber heen ploegen.
Het is heel duidelijk wie hier van profiteren en wie niet. Bedrijven profiteren, mensen worden opgejaagd. Fair game. Onrust, onzekerheid, fear of missing out. Dit is van alles maar ook een klasseprobleem. Ik noemde niet voor niets de villawijk. Alle mensen zijn vatbaar voor manipulatie maar mensen die klem zitten net ietsje meer.

Er is geen enkele logische legitimatie voor een bill board. Je geeft een privaat bedrijf het recht een stuk publieke ruimte te vervuilen. Er is geen 'return on investment'. Dan kun je er dus ook gewoon mee ophouden.

https://www.architectura.nl/dan-staat-het-fras-als-liefde.html

Dan staat het gras als liefde - Een toekomst voor de natuur in Nederland

In Dan staat het gras als liefde verkent de auteur wat er nodig is om een toekomst voor de natuur en voor onszelf veilig te stellen. Om de biodiversiteitscrisis te kunnen keren moeten alle registers open. De stikstofcrisis en de insectensterfte laten zien dat natuurbeheer in natuurgebieden niet langer volstaat. We hebben andere landbouw nodig, en daarom ook andere verdienmodellen. En een andere economie, en daarom ook andere culturele opvattingen. We staan aan de vooravond van een transitie van het formaat van Galileo. We weten dat de aarde niet het centrum van het universum is, maar de gevestigde instituten hebben moeite om de nieuwe waarheden te accepteren: alles moet overal anders. Om het concreet te maken, bevat het boek ook praktische tips waarmee je meteen aan de slag kunt om de zaak vooruit te brengen. Sander Turnhout werkt als strategisch adviseur bij SoortenNL en Radboud Healthy Landscape. Hij houdt onmatig veel van buiten zijn en heeft een voorliefde voor ultralopen.

@sanderturnhout De handschoenen moeten uit om de openbare ruimte terug te vorderen. Gemeentes, provincies en onze eigen overheid doen niets uit zichzelf om overlast zoals lawaai, stank en vergiftiging tegen te gaan. Muziek staat altijd te hard, stekkers eruit trekken. Stank van vee en mestvergisting is onduldbaar, procederen. Vergiftiging door het CTGB, procederen. Gemeentelijke belasting, laatste termijn, storneren, ditto voor provinciale belasting. Massaal bezwaar maken tegen elke heffing.