DawidDec 24, 2024
Już trzeci rok mnie to zadziwia jak na południu (Grecja/Włochy/Hiszpania) ludzie nie wpadają w świąteczną panikę w sklepach.

Było pełno ludzi w Mercadonie, kasjerka zamknęła jedną kasę, żeby pójść pomóc starszej osobie wypakować wózek w innej kasie i popakować torby. Nikt w tym czasie nie wzdychnął, nie narzekał, nie krzyczał czy otworzą kolejną kasę. Wszystko spokojnie, ludzie sobie gadali, jedli już rzeczy z wózków - ogólnie luz.

W Hiszpanii wolne jest tylko 25 grudnia, dziś sklepy są otwarte do 19/20, a w czwartek już normalnie wszystko otwarte. Święta Bożego Narodzenia nie są aż tak "hucznie" obchodzone jak u nas - głównie obchodzi się Święto Trzech Króli i wtedy też tradycyjnie daje się prezenty.

#hiszpania #andaluzja #malaga
Show threadkravietz 🦇Dec 24, 2024
@dawid

Mam wrażenie, że w Polsce święta obchodzi się głównie dla innych - sąsiadów, rodziny itd. „Żeby widzieli”. Stąd ta obsesja, że wszystko ma się odbywać według jakiegoś stereotypowego wzorca. Ja przestałem uczestniczyć w rodzinnych Wigiliach bo to było zaprzeczenie świątecznej atmosfery, wszyscy się żarli i to o jakieś pierdoły jak z „Dnia świra”, dosłownie wrzeszcząc na siebie jak na być położone „sianko” i „Jezusek” 😂 Z punktu widzenia nerda było to niesłychanie zabawne z jednej strony, ale też dość męczące, zwłaszcza, że co roku było tylko gorzej.
Show threadDawid
Przemiana kulturowa, która zaszła na przestrzeni ostatnich lat też miała swój wpływ na obecną sytuacje świąteczną.

Ludzie z początku lat 70 i wstecz żyli i dorastali w innej rzeczywistości, która ich ukrztałtowała, niż millenialsi czy genZ. Oczekiwania co do tego jak mają wyglądać święta są zupełnie inne, a międzypokoleniowe konflikty nie pomagają w podtrzymywaniu ducha świąt. Naprawienie sytuacji wymagało by obustronnej empatii, która została skutecznie wykorzeniona z naszego społeczeństwa gdzieś miedzy latami 90 i 2000.

Według mnie, to właśnie chyba brak tej społecznej empatii i zrozumienia jest jednym z głównych składowych - każdy myśli tylko o sobie, nie próbując zrozumieć innych - czy to swoich dzieci, rodziców, kasjera w sklepie, starszej i już powolniejszej osoby, losowego kierowcy któremu się może spieszy, parkującego na chodniku bo niema miejsc parkingowych, niepełnosprawnego który potem musi się tym chodnikiem przepychać, itp. Niema u nas wymówki i wytłumaczenia.

Ale to tylko moja teoria - jeżdżę, obserwuje i sprawdzam czy się to sprawdza.
Dec 24, 2024 at 10:48amWeb
Show threadkravietz 🦇Dec 24, 2024
@dawid

W 100% podzielam Twoje obserwacje. No ale empatia to jedna z tych cech, której nie da się narzucić odgórnie. Jako nerd jednak duży problem z ludźmi, którzy najpierw w kościele mamroczą bezmyślnie „jak my wybaczamy naszym winowajcom” żeby 5 minut potem drzeć ryja na kogoś kto ich zdaniem nie dość szybko wyjeżdża z parkingu pod kościołem.
Show threadDawidDec 24, 2024
Nieda i nie znam procesu, który ją krztałtuje. W empatycznym społeczeństwie od dzieciństwa się tego uczysz od innych. Trudno też jej nabyć w wieku dorosłym - ciągle sam się na tym łapie.

Religia natomiast (będę pisać ogólnie, bo to w sumie niema znaczenia, o której mowa), bez etyki i moralności jest zbiorem pustych obrzędów. W nietkórych krajach (nie tylko w Polsce), religia została na przestrzeni ostatnich lat wykorzystana jako narzędzie wpływania na społeczeństwo - jak media czy portale społecznościowe.
Wypaczyło to zarówno jej istote jak i definicje z którą się kojarzy. Zamiast pewnej mistyczności czy duchowości, kojarzy się właśnie z przesądami, obrzędami i jej fizyczną stroną, a nie z wartościami, zachowaniami i z tym co się naprawdę wierzy. Tak się jej uczy od dziecka, tak się uczy w szkole i tak potem jej uczą kapłani.

Stąd - niema to znaczenia jakim człowiekiem jesteś, ważne, że przyszedłeś do światyni, wypowiedziałeś odpowiednie słowa i już możesz się nazwać religijnym człowiekiem.

Jeszcze niedawno z tym walczyłem i wypominałem hipokryzje, teraz powoli zaczynam to akceptować i skupiać się na "szacunku". Nie wnikam w to co, kto - jak ktoś chce, żebym przyszedł musi mnie szanowac i moje wartości, w zamian może liczyć na wzajemny szacunek. Jak nie - no to nie mamy o czym rozmawiać. Traktuje rodzinę jak obcych, których gdzieś spotykam i jak sam chciałbym być traktowany. Większości oczywiście to nie pasowało ;)