galiba bir şeyi daha fark etmiş olabilirim ama doğru anlatabileceğimden emin değilim. gene de deneyeceğim. tanıdığım birçok tiyatro anlayışına karşı duyduğum uzaklık, yabancılığın nedeni sanırım işin dış yüzüne, şekline bakmaları.

aynı bay k.’nın bahçıvanı gibi. yaygın anlayış işin biçimiyle birlikte işi satacak biçimi de düşünürken, ben işin tözünü düşünmeyi doğru buluyorum. oyuncuyu hareket ettirecek, canlandıracak, hayatta tutacak enerjiyi yani tözün enerjisini.