سورئال ترین صحنه امروزم اونجایی بود که بعدِ یه ساعت نان استاپ اشک ریختن ( نه گریه کردن ) پا شدم برم صورتمو بشورم که پف چشمام معلوم نباشه و برم بیمارا رو ببینم، یهو دلم خواست بشینم وسط هال و نشستم رو قالی و حالا اشک نریز کی بریز ، بعد که آروم شدم رفتم چشامو شستم ماسک ِ لبخند رو گذاشتم رو لبم و رفتم ویزیت