Foxxtrotรอยจูบย้ำอยู่ตรงต้นคอ
คมเขี้ยวครูดผ่านเชื่องช้า
กดลง แต่ยังไม่ทะลุเนื้อหนัง
ได้ยินเสียงของชีพจรเต้นเร่า
ได้ยินเสียงครางราวหลงละเมอ
เป็นชื่อ เป็นคำหยาบ เป็นคำเว้าวอน
เขี้ยวล่าถอย แทนด้วยริมฝีปาก
กุหลาบเบ่งบาน กระจายอยู่รอบคอ
แต่ไม่ใช่เลือด ไม่เคยใช่สักครั้ง
“เมื่อไหร่จะกัดสักที”
“ของหวานก็ต้องค่อยๆละเลียดสิ”
“ก็เห็นพูดแบบนี้ตลอด”
คุณหัวเราะ อาจจะเย้ยหยัน อาจเป็นเอ็นดู
ผมไม่รู้ ไม่กล้าเข้าข้างตัวเองเกินไปนัก
แต่ที่แน่ๆนอกจากจะไม่ตอบแล้ว
คุณยังละเลียดผมอีกรอบ
