#dancae AU Fate
“เจ้าคือมาสเตอร์ของข้าสินะ” ใบหน้าที่คุ้นเคย น้ำเสียงที่คุ้นเคย ดั่งเช่นคนที่เดินเคียงคู่กันมานับแต่อดีต
“นี่คือร่างทรงในครั้งนี้งั้นหรือ เอาเถอะ ขอแค่เป็นร่างกายที่ดีจะอะไรเราก็ไม่ถือ”วิธีการพูดจาที่เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม พลันทำให้ก้อนเนื้อที่เต้นอยู่ในอกซ้ายรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมา
กลุ่มไหมสีเงินที่ยาวถึงกลางหลัง ดวงตาสีทองที่เปล่งประกายผิดปกติในความมืด ชุมคลุมยาวถึงพื้นราวกับเป็นเทพเจ้าหรือจะวงแหวนสีมรกตที่ลอยอยู่เหนือหัว เป็นหลักฐานบ่งบอกว่าคนคนนี้ไม่ใช่คนที่เขาเคยรู้จักอีกต่อไป
“อา ใช่แล้ว ตั้งแต่วันนี้ฉันคือมาสเตอร์ของนาย” จะหันหลังกลับไปไม่ได้อีกต่อไป เพื่อความปราถนาอันแสนเห็นแก่ตัวของตน

จะหันหลังกลับไปไม่ได้อีกแล้ว เพื่อความปราถนาอันแสนเห็นแก่ตัวของตน แม้หนทางข้างหน้าจะอันตรายเพียงใด เขาก็ไม่อาจล้มเลิกสิ่งที่ทำอยู่ได้

การอัญเชิญวีรชนเพื่อต่อสู้แย่งชิงจอกศักดิ์สิทธิ์เพื่อทำให้ความปราถนาเป็นจริงคือตัวเลือกอันดับแรกที่เขาคิดได้หลังจากสูญเสียคนรักไป ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ยังอยากที่จะอยู่กับคนผู้นั้นอยู่ดี

“ไม่ว่าจะเป็นความปราถนาแบบใด เราก็จะทำให้มันเป็นจริงให้เอง” เสียงก้องกังวาลน่าฟังแต่ในขณะเดียวกันก็ชวนขนลุกดังก้องอยู่ในโสตประสาท ทำเอารู้สึกแทบจะเป็นบ้า

ได้แต่เตือนตัวเองอยู่ในใจว่าสิ่งตรงหน้าไม่ใช่คนรักของเขาอีกแล้ว เป็นเพียงอะไรบางอย่างที่กำลังใช้ร่างกายของผู้ตายอยู่เท่านั้น

“เอาล่ะมาสเตอร์เอ๋ย จงบอกนามของเจ้ามาสิ” อีกฝ่ายยื่นมือมาให้ รอยยิ้มอ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ที่ประดับอยู่บนใบหน้างาม ทำให้เขาลังเลที่จะสัมผัสกับมือที่ยื่นมา
“…ตันเหิง” ไม่อาจไว้ใจได้หรอก สิ่งที่ไม่รู้ว่าเป็นอะไรนี้น่ะ แม้จะมีใบหน้านั้นที่แสนรัก รอยยิ้มที่คะนึงหา แต่สิ่งตรงหน้าก็เป็นได้เพียงสิ่งแปลกปลอมเท่านั้น
“เป็นชื่อที่ดี หลังจากนี้ก็ต้องขอฝากตัวด้วยล่ะ มาสเตอร์คนแรกของข้า”
ปลายนิ้วเรียวยื่นมาแตะที่ใบหน้าเบาๆก่อนจะเริ่มสัมผัสไปทั่วราวเด็กอยากรู้อยากเห็น บางทีสิ่งนี้อาจจะกำลังมองหาจุดอ่อนของเขาอยู่
"อย่าได้กังวลไปเลย ข้าจะนำชัยชนะมาให้กับเจ้าอย่างแน่นอน"
จะเป็นลมปากหรือคำโกหกก็ดี แม้หลังจากนี้จะต้องสูญเสียหรือทำชายสิ่งใดที่ขวางทางทิ้งไป เขาก็ยอมทั้งนั้น เพื่อให้คนรักของเขาฟื้นคืนกลับมา 
"จอกศักดิ์สิทธิ์จะต้องเป็นของเรา เพื่อที่ฉันจะได้ไคลัสคืนมา"
"ตามที่เจ้าปราถนา"