Çağdaş psikiyatrist ve psikologların içe yönelik iktidarsızlık yaşadığı açık. Çözüm aramak yerine hareket edebilme durumunu desteklemekten başka bir şey yapmıyorlar, bizatihi hareketsizliği ve hareket etme zorunluluğunu yaratan kapitalizm kendini bu çelişki üzerinden yeniden-üretiyorken. Sevgili psikiyatrist ve psikologlar ise hareket etme zorunluluğuna içre edilmiş olguları hareket ettirmeye yarayan ilaçlarla- sınırlı süre içinde dinledikleri insanların problemlerini ekonomi-politik içinde salık-veriyorlar. Böylece değer ile olguyu ayırıyor, inceleme nesnelerinin insan olduğunu unutuyorlar.