Η σημαντικότερη ίσως επιρροή στο μαγείρεμα της ναζιστικής ιδεολογίας ήταν το κίνημα "Völkische Bewegung" (Folkish Movement) με οικολογικές αναφορές, λατρεία της άγριας φύσης και του παγανισμού, φυτοφαγία κλπ χαρακτηριστικά. Στη μυστικιστική του μορφή η "κοινωνία της Θούλης" κληροδότησε στους ναζί κάποια από τα πιο μαχητικά τους στελέχη και το σημαντικότερο, ένα "οικολογικό" άλλοθι για τα ρατσιστικά τους εγκλήματα. Αυτό που ονομάζουμε σήμερα "Οικοφασισμό".

Τα πρώτα υλικά

Προδρόμους του οικοφασισμού μπορούμε να εντοπίσουμε από τις αρχές του 19ου αιώνα, όταν μια διαποτισμένη από μυστικισμό φυσιολατρία κερδίζει έδαφος στη γερμανία, συνυφασμένη με ένα φυλετικό εθνικισμό. Θεωρητικοί περιβαλλοντιστές της εποχής, όπως ο Arndt και Riehl αντιγράφοντας βολικά επιλεγμένους «νόμους» της φύσης και συγχέοντας τους με ξενοφοβικές αντιλήψεις/τάσεις, δημιουργούν το υπόβαθρο για να γεννηθούν τα πρώτα ρατσιστικά-φυσιολατρικά κινήματα. Έτσι προκύπτει στο δεύτερο μισό του αιώνα το völkisch, το λαϊκό κίνημα που αρνείται να αναζητήσει τα αίτια της αλλοτρίωσης και της περιβαλλοντικής καταστροφής στις κοινωνικές δομές και το βιομηχανικό καπιταλισμό, επιλέγοντας το δρόμο ενός εθνοκεντρικού λαϊκισμού. Η σχέση μεταξύ αίματος και γης, στη συγκεκριμένη περίπτωση των γερμανικών δασών, αποκτά μια μυστικιστική αξία για τη διατήρηση της φυλής. Έτσι οι εβραίοι, που ανήκουν στη μέση αστική τάξη, ένας περιπλανώμενος λαός «χωρίς ρίζες και αυθεντική σχέση με τη γη», και η βιομηχανοποίηση στην οποία τους «εξωθεί η εβραϊκή συνωμοσία», εμποδίζουν τη ρομαντική επιστροφή των γερμανών στη φύση από την οποία θα αντλούσαν τη δύναμή τους.

Από το άρθρο "Οικοφασισμός: Όταν ο φασισμός φοράει τον πράσινο μανδύα του"
https://alogomyges.espivblogs.net/2013/05/04/%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82/