Hoe gaan jullie als ouder om met het afschaffen van het leenstelsel: het oudste kind is 'pechstudent', de tweede start in het nieuwe stelsel.
We geven elk v.d. kinderen evenveel ondersteuning. Een beetje pech/geluk moeten ze zelf opvangen, maar dit voelt niet helemaal eerlijk: vanwege het stelsel begint de oudste na een studie met een achterstand van ca. € 10.000 ten opzichte van nr. 2. Als ouder de oudste compenseren? Of accepteren als vervelend 'fact of life'?