Tólv merkur í reyðargulli
Tað skal vera títt
Vilt tú, Óðin, æsa kongur
Loysa høvur mítt?

Tað var reysti Óðin kongur
Stoyttist í jørðina niður
Tær gevi eg nú, Rókurin svarti
Lív og fagran sigur

Gýltan spora við mín fót eg spenni
So temji eg mínar gangarar
Tann góða lati eg renna