Ενα παιδί ακόμα νεκρό (εδώ και μία εβδομάδα αλλά η δημοκρατία το έκρυβε σκυλεύοντας το πτώμα του). Ακόμα ένα παράσημο για τους επίσημους δολοφόνους του κράτους που κυκλοφορούν κορδωμένοι ανάμεσά μας. Κι εμείς με σκυφτά κεφάλια καταπίνουμε οργή,περηφάνια,αξιοπρέπεια, οτιδήποτε ανθρώπινο αφήνοντας την δίποδη δυσωδία να μας ελέγχει τη ζωή. Δειλοί,μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα όπως είχε εύστοχα πει ο μεγας ποιητής.

Ντροπή μας.