Mijn zoon vertelt dat hij de laatste veel ouderwetse films kijkt op zijn laptop.
Wat ik verwacht: zwart-witte klassiekers.
Wat hij opnoemt: jaren ‘90 films uit mijn puberteit.

Ik was woest! Maar toen realiseerde ik me dat bijv. Pretty Woman al 32 jaar oud is. En toen ik 12 was, was het 32 jaar eerder 1958. Dat was het jaar dat Vertigo uitkwam en die kon ik als puber terecht ouderwets noemen.
En toch voelt het onnatuurlijk dat hij de jaren ‘90 ouderwets vindt.