از نظر من :
خوشحالم که میزنه تک تک نابودشون میکنه.
هرچند اکثرا تخلیه کردن ولی بازم خوشم میاد.
اما جدی لحظه ای که روی سرت موشک میزنه و تو حسش میکنی... اصلا اینجوری نیست ک دوست داشته باشی بیشتر بزنه 😄😄 مخصوصا اگه جایی رو نداشته باشی بری و اطرافیانت رو هم دوست داشته باشی :))
اما بعد از زدن هم یه حس سبکی و خوشحالی خوبی داره .
جالبه نمیدونستم
تقویم میلادی از زمان رومیا تو دوره نوما پمپیلیوس خرافات داشتن و میخواستن روز زوج نداشته باشن، سر همین ماه ها رو کردن ۲۹ یا ۳۱ روز، ولی با عدد ۳۶۵ جمع روزای سال جور نمیشد... گفتن فوریه مراسم تطهیر مردگانعه و زوج هم بشه مهم نیست اون کردن ۲۸ روز...
بعدا ژولیوس سزار رسید و خرافات گذاشت کنار، یه سری تغیرات انجام شد... ۷ ماه کرد ۳۱ روز ۴ ماه ۳۰ روز و ۱ ماه 28/29 بسته به کبیسه بودن یا نبودن... گریگوری جون
شبهای بعد از او عذابی بیسحر باشد
دلتنگیام چون کوه، اما بیاثر باشد
دردیست در جانم که با مرهم نمیسازد....
عجیبه انگار یه چیزی درونمه ولی نمیدونم چی...
انگار میخوام ی چیزی بگم ولی نمیدونم چی...
ولی مطمنم یه چیزی توم هست!
فقط کلمه برای بیان کردنش یا اون چیزش پیدا نکردم
دراز کشیدم.
پر از فکر های تموم نشدنی!
یکم تپش درونی هم سر حرفام با llv...
همینجوری زل زدم به نور نارنجی سقف...
دستمو مشت میکنم جلوی نورش ولی یه کوچولو ازش فرار میکنه تو چشام..
باز دستمو میارم جلوش...
هی داشتم اینجوری میکردم که یاد تیر برق خونه قدیمی مون افتادم... اخه اونم نورش نارنجی بود... یادم شبای بهار و تابستوناااش افتادم که بی هوا موریانه ها حمله میکردن و یهو کل چراغ برق ساکت همیشگی زنده میشد..
پرده رو میکشیدم نیان تو....ولی بعضی ها رد میشدن، ومنی که با مگس کش دنبالشون بودم...
همین وسطا نوتیفای لپتاپ میاد، اما صفحه ۴۰۴ یه صفحه سرد پر از تیر های نارجی خیابون که خاموش شدن و کلی موریانه* که ریختن تو شهر و خونه. مشتمو گره میکنم، دوباره وقت کشتن موریانست... ولی نه با مگسکش بچگی...
SiZong
