บันทึกความรู้สึกช่วงนี้ (แต่ไม่ได้เขียนวันอาทิตย์เลยทึกทักว่าเป็น #SundayThought ไม่ได้)

- ไม่ชอบใจเอามากๆ เวลาเจอสถานการณ์ที่ไม่สามารถคาดเดาเหตุผลได้ แต่ก็รู้ว่าไม่มีประโยชน์จะเก็บมากังวลใจ เพราะไม่มีใครมีหน้าที่ต้องมาอธิบายตัวเองให้ใครฟัง ฉันที่ถูกทิ้งไว้ให้งง ก็เป็นผลลัพธ์นึงจากเหตุการณ์แบบนั้น

- การเข้าใจว่าควรลดความคาดหวังในผู้อื่นลงแล้วจะเป็นผลดี กับการลดความคาดหวังในตัวผู้อื่นลงได้จริงเป็นคนละเรื่องกัน

 - ต่อให้ลองทุกวิธีแล้ว ก็ไม่ได้แปลว่าจะประสบผลสำเร็จ เพราะมันเป็นแค่วิธีที่นึกออก

อันนี้เป็น #SundayThought หลังจากห่างหายไปนาน และเขียนเลทไป 4 วันอีกด้วย XD

#SundayThought ปิดปลายสัปดาห์ด้วยความเครียดระดับวิกฤตก่อนการพรีเซ้นงานวันศุกร์ที่ผ่านมา

เรานอนน้อยมากอยู่แล้วตลอดสัปดาห์ เพราะเพื่อนบ้านกำลังรีโนเวทบ้าน ต้องลุ้นเอาว่าวันไหนจะเริ่มเจาะเสียงดังเช้าแค่ไหน (ล่าสุดเจาะตั้งแต่ก่อน 8 โมงเช้า)

คืนก่อนพรีเซ้นเรานอนน้อยมากเพราะพยายามเติมเนื้อหาลงไปเพิ่ม พอพยายามงีบเพิ่มช่วงกลางวันก่อนประชุม ขอแค่สักครึ่งชั่วโมงเท่านั้น ร่างกายที่เหนื่อยแทบแย่ผลอยหลับลงในเวลาไม่นาน แต่ก็ตื่นในราวๆ 20 นาที เพราะฝันร้ายแล้วลุกมานั่งร้องไห้

#SundayThought ในช่วงกลางสัปดาห์เกิดเหตุ External Hard Drive ที่สำรองข้อมูลงานเก่าๆที่ผ่านมา จู่ๆก็แสดงอาการคล้ายจะพัง จนต้องรีบหาที่และหาวิธีย้ายไฟล์ไปเก็บที่อื่น (ทำเท่าที่ทำได้)

เป็นเรื่องวุ่นวายใจของคนที่ไม่เคยต้องวางแผนการสำรองข้อมูลหลายชุดมาก่อน มันน่าหงุดหงิดที่ Hard disk ลูกนึงจะมีอายุขัยของมันใน 3-5 ปี ส่วน Google Cloud ก็ชาร์จเราแพงขึ้นเรื่อยๆ (เพราะขนาดของที่ใส่ลงไปเพิ่มเรื่อยๆ ไม่ลบออก)

แสดงว่าเราต้องเสียเงินจำนวนมากต่อปีโดยที่ไม่มีวิธีใดวิธีหนึ่งให้ความมั่นใจได้อย่างถาวรเลย เจ็บใจ

#SundayThought ส่วนแรก เรื่อง Girl, Interrupted (1999)

เปิดช่วงต้นสัปดาห์ด้วยการดูภาพยนตร์เก่าเรื่อง Girl, Interrupted (1999) แสดงนำโดย Winona Ryder และ Angelina Jolie (นักแสดงฝีมือดีที่เราคุ้นเคยทั้งคู่) ในวัยที่ยังละอ่อนมาก ถ้าไปอ่านบทนำหรือ Synopsis จะได้ความประมาณว่าเป็นบันทึกประสบการณ์ของหญิงสาวคนนึงที่ได้เข้าสู่สถานบำบัดอาการทางจิต และพบผู้ป่วยหญิงรายอื่นๆ รวมถึงผู้ดูแล จนเกิดเรื่องราวและมิตรภาพหลากหลายตามมา

เริ่มแน่ใจแล้วว่าตัวเองจะได้เขียนสรุปประจำสัปดาห์ในทุกวันจันทร์แทน แม้ว่าชื่อแท็กจะเป็น #SundayThought

สัปดาห์ที่ผ่านมาเรียกว่าเป็นสัปดาห์แห่งการทำ neocities เลยก็ว่าได้ เพราะดูจะเป็น progress ที่สลักสำคัญที่สุดในสัปดาห์ และรู้ว่าลำพัง HTML, CSS, แล้วก็สคริปนิดหน่อยก็ทำอะไรน่ารักๆ ออกมาได้แล้ว เสียดายที่ผ่านมาไม่เคยลองทำเลย

เนี่ย ชอบมานึกออกว่ายังไม่ได้เขียนสรุปประจำสัปดาห์ #SundayThought ก็เข้าสู่วันจันทร์ไปแล้ว

ในสัปดาห์เดียว ดูคอนเสิร์ตไปสองงาน และก็น่าประทับใจทีเดียวที่รอดมาได้แบบสังขารยังไหว 5555 -- คำแนะนำสำหรับคนที่ไปคอนเสิร์ตก็คืออย่าเอากระเป๋าที่หนักไป ถ้าเป็นเป้ขนาดเล็กก็อย่าสะพายไว้หน้าตลอดเวลา มันจะปวดหลัง 😅

อย่างเมื่อคืนเป็นงานของ Good September และ Monotone ประทับใจมาก และมีเรื่องเก่าๆ สมัยมัธยมให้นึกถึงระหว่างทางกลับบ้านเต็มไปหมด

เพิ่งนึกออกว่าตัวเองชอบดนตรีและผูกพันกับมันขนาดไหนขณะที่เติบโตมา

A little delayed #SundayThought of this week.
It was a tough week.

เอกสารที่รอมานานข้ามปีจากสำนักงานเขตเสร็จแล้วตั้งแต่ต้นสัปดาห์ ในวันเดียวกันเอาเอกสารนั้นไปดำเนินการต่อที่กรมที่ดินจนเสร็จเรียบร้อย ทั้งที่เป็นอีเว้นท์ใหญ่ของชีวิตที่รอทำให้ลุล่วง แต่ทำเสร็จแล้วไม่มีความสุขเลย ไม่รู้ว่าการได้มาครอบครองแล้ว มันต่างกับวันที่ผ่านมายังไง นอกจากจะมีเรื่องขุ่นข้องใจเกิดขึ้นในขั้นตอนการทำ

ทั้งหมดนั้นได้แต่รอเวลาให้ชำระล้างออกไป

รู้ว่าเวลานี้มันข้ามวันมาแล้ว แต่สำหรับเราที่ยังไม่นอนก็เหมือนวันยังไม่สิ้นสุดอยู่ดี เลยจัดเป็น #SundayThought ได้

ช่วงต้นสัปดาห์ที่ผ่านมา วางเรื่องเล่นกับ Linux ลงไปสองสามวัน เนื่องจากงานที่ถาโถมเข้ามาด่วน ประกอบกับเรื่องความสัมพันธ์งงๆจากเพื่อนรายนึง ที่ถึงกับเอาไปปรึกษา ChatGPT เพื่อให้ผ่านพ้นความขุ่นข้องใจมาได้

เชื่อเถอะว่าความขุ่นข้องใจหลายอย่าง โดยเฉพาะระดับที่ไม่ได้มีเป้าหมายจะแก้ไขเหตุการณ์หรือตัวบุคคลใด มันสามารถดีขึ้นเมื่อมีคนรับฟัง หรือในกรณีนี้ - เมื่อมีการ reflect เกิดขึ้น

ไหนๆก็วันอาทิตย์แล้ว หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา คุณได้ inspiration อะไรใหม่ๆ กันบ้างคับ มาเล่ากันไหม?

#SundayThought