Martinus Hoevenaar

Ik was bezig met een nieuw webdesign, maar liep vast in de workflow. Omdat ik alles ineens ontwierp en maakte, werd het rap een site waar ik de weg in kwijt kon raken. Het was niet chaotisch op het eerste zicht, maar het proces van maken wel. Ik heb het ganse ontwerp en de code in de vuilbak gesmeten en ga helemaal opnieuw beginnen, maar nu extreem structureel. Te beginnen met een wensenlijst, gebaseerd op de cijfers van bezoekers, maar in omgekeerde volgorde.

#webdesign #structuur

7:15amWeb
Show threadMartinus Hoevenaar7h ago
Met omgekeerde volgorde bedoel ik de minst bezochte pagina's eerst, opwerkend naar de meest bezochte pagina's. Zo kan ik elk detail evenredig fanatiek maken en ervoor zorgen dat het geheel volledig is uitgekristalliseerd. Consistentie, zo je wilt. Contact is meestal een achteraf gedachte, maar dat hoort het niet te zijn. Of bijvoorbeeld de weblog, waar alles en elke scheet in wordt beschreven, hoort ook niet zo te zijn. Het moet het schilderen en maken dienen, niet mijzelf.
Show threadMartinus Hoevenaar6h ago
Het persoonlijke zit in mijn schrijfwijze of onderwerpkeuze, welke dingen van het maken zijn tof om eens te zien en wat komt er bij een project kijken. Dingen die andere makers tof vinden en waar dat potentiele klanten iets aan hebben.
Het moet nuttiger zijn, met een persoonlijke sfeer, die zich dan uit in bewoording en zinsbouw. Ik moet mij niet richten op "het publiek" (jullie), maar op de "bezoeker" (jij, u).
Show threadMartinus Hoevenaar6h ago
Dat is gewoon net als radio maken, daarbij ben je in relatie met een luisteraar, niet een ganse groep. Een vorm van intimiteit, een verbinding leggen, al is de communicatie vrijwel altijd een eenrichtingsstraat. Er is geen directe feedback en dat maakt het schrijven moeilijker, maar wel veel leuker.
Show threadMartinus Hoevenaar6h ago
Zo moet dat dus ook met het design, zonder dat de bezoeker het doorheeft, leidt je diegene door de content, virtueel de hand vasthouden en de weg wijzen, zonder te dwingen. Dat is altijd al mijn streven geweest, bij elke site die ik gemaakt heb en druist compleet in wat tegenwoordig overweldigend aanwezig is: dwangmatig duwen, gillen om aandacht, de bezoekers geforceerd de content voeren. Dat verafschuw ik en dus wil ik dat nooit in een design implementeren.
Mensen zijn vrij om te kiezen.
Show threadMartinus Hoevenaar6h ago
In de lijst (afbeelding) staat nog iets anders: zoveel mogelijk opbouwen en ontwerpen met tekst (-elementen). Wanneer een site met veel grafische elementen is gemaakt, wordt 'ie minder toegankelijk, bijvoorbeeld voor blinde mensen, mensen met een trage verbinding of mensen met een kleinere of oudere computer. Ook is het een sport voor me om de pagina's zo klein mogelijk te maken, als in kilobytes, niet megabytes.
Show threadMartinus Hoevenaar6h ago
Iets wat niet in de lijst staat, maar een vaste waarde is, is het strikt houden aan de standaarden die het W3C (world wide web consortium) adviseert. Deels om dat dan elke browser het zou moeten kunnen zien (vier werkwoorden achter elkaar, foei), deels om te voorkomen dat mensen en dus ook ik, gevangen raken in een proprietaire omgeving. Alles open source, dus. De fonts worden op de sever gehost, de scripts staan er ook, werkelijk alles vanuit een punt gegenereerd.
Show threadMartinus Hoevenaar6h ago
Sommige content host ik ergens anders, zoals video. Dat is om belasting van de server te voorkomen en om bandbreedte te spreiden. Daarbij wordt dan wel gebruikt gemaakt van aanbieders die niet de inhoud proberen te beinvloeden, zoals YouTube heel erg doet. Geen censuur of reclame bedoel ik daarmee. Zie de afschuw van dat dwangmatige van veel bedrijven en diensten.
Show threadMartinus Hoevenaar6h ago
Zoals je dus kunt lezen, lijkt dat alles zeer complex, maar het valt mee. Het meeste gebeurt uit automatisme, is al ingebakken. M'n eerste webpagina maakte ik in 1995 en had toen absoluut geen benul van standaarden, van ontwerp-psychologie, gebruiksvriendelijkheid of bandbreedte. Het moest knallen, zo veel en zo hard mogelijk. Beetje gelijk graffiti, maar digitaal.
Dat idee is wel veranderd in al die jaren. Ervaring, zeker? En misschien wel een berusting in het feit dat internet gereedschap is.
Show threadMartinus Hoevenaar6h ago
Een medium waar je jezelf kunt presenteren, waar je de mogelijkheid hebt om iets te delen. Hoe dat je dat doet, is geheel aan de ontwerper. Waar liggen de prioriteiten, bijvoorbeeld. Die van mij zijn simpel: ik wil laten zien wat ik maak, voor en met wie ik dat doe en voor de rest is het aan de bezoeker om er iets of niets mee te doen. Die keuzevrijheid wordt op veel sites ontnomen en het dwangmatige daarvan stoot me zeer tegen het been.
Show threadMartinus Hoevenaar6h ago
Vier hoofdpagina's of hoofdkeuzes en dan is het aan de bezoeker om te gaan grasduinen. En het is aan mij om dat vertoeven zo aangenaam en comfortabel mogelijk te maken. Wat als gevolg heeft dat mensen hetgeen gemaakt wordt gaan bekijken, hetgeen gedacht wordt gaan lezen. Dat is de hele functie van die website. Entertainment, maar op een beschaafde en beleefde manier. Tenminste, de basis toch. Sommige werken worden wat ruw beschreven, dat wel, maar dat mag. Dat is mijn vrijheid.
Show threadMartinus Hoevenaar6h ago
Enfin, genoeg gepraat. Eerst eens wat boterhammen eten en dan er (opnieuw) aan beginnen. 🙂