Bijbehorend persbericht van Antwerps StraatSyndicaat: https://antwerpsstraatsyndicaat.be/artikel/persbericht-solidariteitsactie-antwerps-straatsyndicaat-dinsdag-31-maart-2026-17u-21u

Van de straat naar de nachtopvang… en terug naar de straat

De uitputtingspolitiek van de stad moet stoppen

Op dinsdag 31 maart organiseert het Antwerps Straatsyndicaat een solidariteitsactie op het Astridplein. Aanleiding is de sluiting van de winteropvang en de drastische vermindering van de opvangcapaciteit. Honderden mensen dreigen opnieuw op straat te belanden.

Wonen is een mensenrecht. Maar wie vandaag geen woning heeft, moet minstens kunnen rekenen op een veilige plek om te slapen – elke dag van het jaar. Het terugschroeven van opvangcapaciteit ondermijnt dit recht en zet mensen bewust in een uitzichtloze situatie.

De huidige aanpak is geen tijdelijk probleem, maar een structureel beleid dat mensen uitput: van de straat naar de opvang, en vervolgens opnieuw naar de straat.

* 3454 mensen zonder adres in Antwerpen (telling oktober 2023)
* Winteropvang: 240 plaatsen (15 november – 31 maart)
* Zomeropvang: slechts 115 plaatsen → meer dan halvering
* Winteropvang draait structureel op volle capaciteit
* Dagelijkse weigeringen wegens plaatsgebrek
* Doorstroom naar stabiele woonvormen neemt af
* Wachtlijsten voor woonoplossingen blijven groeien

De vraag naar opvang stopt niet op 31 maart. Dakloosheid kent geen seizoenen.

De wooncrisis zorgt voor een constante instroom in de opvang en langere verblijven. Tegelijk stokt de doorstroom naar duurzame oplossingen. Hierdoor blijven mensen hangen in een vicieuze cirkel van onzekerheid en overleven.

Wanneer de opvangcapaciteit in de zomer wordt gehalveerd, terwijl mensen nergens naartoe kunnen, betekent dit één ding: mensen worden bewust terug de straat op gestuurd.

Extra schrijnend is de situatie van mensen zonder wettig verblijf. Zij worden vanaf 31 maart vaak volledig uitgesloten van opvang. Nochtans hebben velen jarenlang bijgedragen aan de economie, vaak onder precaire omstandigheden. Vandaag blijven ze achter zonder rechten, zonder bescherming, zonder perspectief.

“Als wij hier moeten wegblijven, waar gaan wij dan naartoe?
Wij zijn ziek, lichamelijk uitgeput. Willen jullie dat wij op straat sterven?” stelt A. die in de winteropvang verblijft

Een veilige stad is geen stad die mensen in de marge duwt, maar een stad waar iedereen telt.

Langdurige dakloosheid leidt tot:

* toenemende psychische kwetsbaarheid
* verslavingsproblematiek
* verlies van sociaal netwerk
* steeds kleinere kansen op herstel

Dit beleid treft niet alleen individuen, maar ondermijnt de hele samenleving.

Het Antwerps Straatsyndicaat roept bewoners, organisaties en beleidsmakers op om zich uit te spreken tegen deze uitputtingspolitiek. Kom op dinsdag 31 maart naar het Astridplein en toon solidariteit met mensen die op straat moeten overleven. Er moet dringend werk worden gemaakt van structurele woonoplossingen om de druk op de nachtopvang te verlagen.

Iedereen heeft recht op rust, veiligheid en waardigheid.
Slapen is een basisrecht – geen privilege.