Lehiaketa baterako alemanetik euskaratzen jarri naiz eta itzulpen-hausnarketa batzuk partekatu nahi ditut, ea zerbait duzuen esateko.
Lehenengoa:
Alemanez, oso-oso ohikoa da eskutitzak (eta are mezu erdi-formalak ere) "Izaro maitea:" formularekin hastea. Euskaraz, aldiz, ez zait iruditzen oso naturala. Askotan irakurri izan ditut horrelakoak euskaraz, baina beste kultura batetik egokitu gabe ekarritakoak direla iruditzen zait.
Nola hasiko zenukete konfiantzazko (maite-)gutuna?
Bigarrena:
Reichwehrleute, alegia, 1930eko Alemaniako "inperioko" armadako militarrak. Nola itzuliko zenukete, esplizituegi utzi gabe ("Hitlerren aldeko soldaduak") ezta lainotu gabe ere ("soldadua")?
Nola idatzi batuan "deituiozu", alegia, "deitu iezaiozu" baina lagunartekoa?
Jagoneteko honi jarraituta ez zait argi geratu: https://www.euskaltzaindia.eus/index.php?option=com_jagonet&task=galdera&Itemid=1716&lang=eu&id=429
Hemen irakurritakoaz, Euskaltzaindiak ez du araurik ezarri antza: https://www.euskaltzaindia.eus/index.php?&option=com_ebe&view=bilaketa&Itemid=1715&task=bilaketa&lang=eu&id=24
Ba begira, gustatu zait!
Gerratik-edo maitaleari(?) ia ezer esaten ez duen gutuna da. Bereziki halako agurretan du maitasun kuttua
@porru eta hark erabilitako hasierako agurrei dagokienez, hau:
«(Ene/Agur) adiskide (biotzeko) ori»
«Adiskide maitea/biotzekoa»
«Ene adiskidea»
Porru 
Lastotxapel
Aberastu Zure Lexikoa
bor[x]a 🇵🇸 ボルシャ 
Dorrontxu