Det er ikkje mine sko du sersyng til meg
lauvet sin voggesong
når vinden kviskrar
forbi stova mi
når regnet piskar
på vindauget mitt
når mørkret tetnar kring dei høge fjella
og lyset ikkje kan skimtast før dagen gryr på ny
syng til meg då
lauvet sin voggesong
den mjuke låten
som varsamt kjærteiknar bakken
når vinden løftar det langsetter granittbrusteinane
og lauvet dansar piruett på gata mi
syng til meg, då
lauvet sin voggesong
når vinden kviskrar
forbi stova mi
når regnet piskar
på vindauget mitt
når mørkret tetnar kring dei høge fjella
og lyset kun er vorte minne
syng til meg
lauvet sin voggesong
og lat meg sovne
i fanget ditt