"...In 1959 kreeg hij hiervoor de Oscar voor beste buitenlandse film. Zulke hommages doe ik louter en alleen voor mezelf, want wie kent deze film nog? Of Jacques Tati? Van oorsprong was hij mimespeler. Hij maakte enkele kortfilms en een vijftal langspeelfilms. Zijn invloed op de komische film is tot op vandaag de dag niet te onderschatten. Het silhouet van Tati’s alter ego, de slungelachtige monsieur Hulot, figureert op mijn stripmuur aan het Amerikaans theater. (...) "