https://monikaibetley.substack.com/p/przyjaciele
#substack #wspomnienia

monikaibetley.substack.com/p/przyjaciele #wspomnienia #substack

Przyjaciele naszych przyjaciół

Tak a propos wspomnień i przeszłości: https://open.substack.com/pub/monikaibetley/p/najsilniej-siedza-w-pamieci-niewykorzystane
#blog #substack #wspomnienia

[FB] - Muzeum im. Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów w Stawisku - "Matka moja słynna była ze swoich mazurków, zwłaszcza cukierkowych, bez mąki; znała przepisów na nie około czterdziestu. Nic to jednak było w porównaniu do trudności, jakie musiano przezwyciężyć przy pieczeniu bab. Dzień ich wyrobu był dniem ciężkiej pracy, żółtka do nich użyte liczyło się na kopy, ubijało się je czy tarło w donicach parę godzin, po czym przychodził moment, kiedy ciasto rosło i kiedy każdy większy hałas mógł sprawić jego oklapnięci — najgorszą katastrofę, jaka się mogła w okresie wielkanocnym zdarzyć. " - jedno z barwniejszych okołokulinarnych wspomnień z dzieciństwa Jarosława Iwaszkiewicza łączy się z Wielkanocą.

Tym obrazem domowych przygotowań i bukietem przedwojennych kart świątecznych składamy Państwu serdeczne życzenia zdrowych, radosnych, pełnych nadziei Świąt Wielkanocnych!

No i niech zachwyci Nas kolejna wiosna, jak w wierszu Jarosława Iwaszkiewicza Primavera, gdzie pisał:
Wyhaftował ktoś drzewa w drobniutkie listeczki,
Złote wilgi fruwają po moim ogrodzie.

#świętaWielkanocne #Wielkanoc #starekartkipocztowe #życzenia #Stawisko #JarosławIwaszkiewicz #wspomnienia #babywielkanocneZdjęcia z posta użytkownika Muzeum im. Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów w Stawisku
\ #Brwinów

When you look at the sea, do you ever think about the breakwaters? How many storms have they weathered? The decaying wood becomes part of a piece of seashore that witnesses the sunset and life in the sea and on the beach every day.

#memories2024 #balticsea #poland #breakwater #polska #wspomnienia #falochron #morzebałtyckie #morze

Pod koniec podstawówki, a już szczególnie w technikum, to miałem taką fazę, że czytałem 3 - 5 książek tygodniowo i tak przez wiele miesięcy. W pewnym momencie zupełnie odleciałem i czytałem na lekcjach z kilku przedmiotów, albo wręcz wagarowałem, żeby sobie móc w spokoju czytać.
Babeczki z bibliotek (miałem konto w trzech) na początku nie wierzyły, że czytam to wszystko co biorę i mnie przepytywały trochę. Szybko wyluzowały i co raz wynosiłem pełen plecak ,zamiast max 5ciu. #wspomnienia #szkoła #książki