Krakowski spleen
The Course of Empire. The Consummation of Empire , 1836. Found in the Collection of New York Historical Society. Artist Cole, Thomas (1801-1848). (Photo by Fine Art Images/Heritage Images via Getty Images)
Rezultaty krakowskiego referendum to niewątpliwie cios dla Koalicji Obywatelskiej, choć nie tak mocne uderzenie, jak się wydaje. Na początku muszę się przyznać, że samego Krakowa nie znam i nie do końca rozumiem, czym Prezydent tak wkurzył mieszkańców. Mam kilka hipotez będących rezultatem śledzenia internetu, które są dla mnie grzechami głównymi polskich samorządowców. Postaram się tu owe grzechy pokazać w formule ogólnej, nie warunkując, które po niespełna dwóch latach pogrążyły Misztalskiego.
Grzech 1: Arogancja
Pojawia się coraz wcześniej. Kiedyś topiła długoletnich działaczy, dziś toną „świeżaki”. Realnie czy w sposób udawany – zarządzający musi „czuć ból” mieszkańców. Absolutnie nie może udowadniać, że ma rację (nawet jeśli obiektywnie ją ma). Pokora, im trudniejsza, tym jest ważniejsza dla społecznego odbioru.
Grzech 2: Towarzysze i koledzy
Zawsze będą, bo zaufanie jest w polityce wielokrotnie ważniejsze od kompetencji. Tak było, jest i będzie. Ale kompetencje muszą występować w ilościach większych niż śladowe, a pazerność musi być ograniczana. Łatwo powiedzieć, bo zaplecze trudno jest w rozbudowanej biurokracji kontrolować, a ludzie chcą żyć dostatnio. Ideałem jest posiadanie kilku zaufanych i trzeźwych osób, które kontrolują resztę. Ale tu przeszkodą bywa punkt pierwszy. No i warto, żeby oświadczenia majątkowe ten, kto nominuje kandydata, czytał przed ich publikacją.
Grzech 3: Deweloperzy
Relacje z budowlanką to rak toczący wszystkie polskie miasta. Pozorna przejrzystość w tym zakresie to nic trudnego. W praktyce gąszcz przepisów podlewany tematami reprywatyzacyjnych zaległości prowadzi do powstania silnie toksycznego środowiska. W rezultacie z pazernością deweloperów przegrywają tak przyroda, jak i dobro publiczne. A czasami nawet bezpieczeństwo budowli.
Grzech 4: Festyny i festiwale
Kiedy mieszkańcy widzą kolejny „Sylwester z…”, to wiedzą: festiwal tego i owego, a koło domu dziurawy chodnik… Cóż, potrafi to zdenerwować. Artyści to prostytutki i będą prawić komplementy każdemu, kto da pieniądze. Ale artyści nie dają szczególnie dużo głosów w porównaniu z mieszkańcami. I ogrzewanie się w ich blasku to najczęściej mit.
Grzech 5: Polityka krajowa
Wielki problem ludzi „podpiętych” pod mateczkę partię. Kiedy mateczka partia stoi dobrze, to i sypnie groszem, i na inwestycje da. Ale co, jak marnieje w opozycji? Niestety, ogólnopolskie problemy potrafią mieć istotne przełożenie lokalne. Bez winy lokalnych polityków, ale bycie „mini-Kaczyńskim” czy „mini-Tuskiem” jest nieuniknione. A wtedy 25–30% wyborców nigdy na nas nie zagłosuje.
Podsumowanie – trudno być dobrym samorządowcem
Dość łatwo jednak być przeciętnym. W większości przypadków to wystarcza, bo oczekiwania są raczej niskie – tu ciepła woda w kranie nie jest metaforą. Ale im bogatsza okolica, tym bardziej rosną oczekiwania i poczucie niezaspokojenia. Zwłaszcza kiedy miasto posiada europejskie ambicje i polski budżet. Czasami kończy się tak jak wczoraj w Krakowie. Czy nowy prezydent poradzi sobie lepiej niż odwołany? Wątpię.
#Kraków #PO #referendum #samorząd #wybory
m0bi ⁂
Centrum Ochrony Mokradeł
zoonpolitikon
Borys
Rethink Energy Institute
Mateusz Jarczyński